Alle soorten › Zangvogels › Vinkachtigen › Groene sijs
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Groene sijs | Spinus atriceps
Black-capped Siskin | Jilguero corona negra
De groene sijs is een donker olijfgroene sijs met een zwartachtige kap, beperkt tot de hoge bergen van Chiapas en het westen van Guatemala. Hij leeft in open pijn- en zilversparrenbos en zoekt in groepjes naar zaden. Zijn verwantschap met de dennensijs, waarmee hij plaatselijk tussenvormen vormt, is niet volledig opgehelderd.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Roepen en zang lijken op die van de dennensijs: een zoemend, stijgend zriiie, hoge tsie-roepen en een snelle, kwetterende zang.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
11–12 cm. Compact, met een dunne, spitse snavel. Het mannetje is donker olijfgroen met een zwartachtige kruin en een gelere buik; op de zwarte vleugel een gele vleugelstreep en een gele baan aan de basis van de slagpennen, ook de staartbasis is geel. Het vrouwtje is doffer en grijzer groen, met een minder donkere kap en minder geel. Bovendelen vrijwel ongestreept.
Verwarringssoorten
De dennensijs Spinus pinus komt in hetzelfde gebied voor maar is bruin en overal duidelijk gestreept; vogels met kenmerken van beide soorten worden gemeld. De zwartkopsijs Spinus notatus heeft een volledig zwarte kop en keel en heldergele onderdelen en rug.
Leefgebied
Open pijnbos, pijn-eikenbos en zilversparrenbos, bosranden, open plekken en akkers met struiken en bomen in de hooglanden, meestal tussen 2300 en 3500 m. Zoekt in kleine groepen naar zaden van kruiden, elzen en naaldbomen, vaak samen met dennensijzen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor het gidsgebied: de hooglanden van Chiapas in het zuiden van Mexico en het westen van Guatemala.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te zoeken in de bossen en akkerranden van de hooglanden rond San Cristóbal de las Casas in Chiapas en rond Quetzaltenango in Guatemala; groepjes verraden zich door hun zoemende roep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Klein verspreidingsgebied, maar plaatselijk vrij algemeen; houtkap en omzetting van bergbos in akkerland zijn de voornaamste bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Spinus atriceps | (Salvin, 1863)
Salvin beschreef de soort in 1863 als Chrysomitris atriceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Spinus werd in 1816 ingevoerd door Koch. Spinus gaat terug op het Oudgriekse spinos, de naam van een kleine vogel die niet meer met zekerheid thuis te brengen is. atriceps is Latijn, van ater 'zwart' en -ceps '-koppig', naar de zwarte kap. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit bij Quetzaltenango, Guatemala.