Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Paarsbuikkolibrie
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Paarsbuikkolibrie | Chlorestes julie
Violet-bellied Hummingbird | Colibrí de Julia
De paarsbuikkolibrie is een van de kleinste kolibries van Panama. Het mannetje is groen met een violetblauwe borst en buik en een korte, donkere staart. In het gidsgebied komt hij alleen voor in het midden en oosten van Panama, waar hij rond het Panamakanaal algemeen is.
Geluid
Een zacht, droog tsik en een zang van hoge, dunne en sissende tonen.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
7–8 cm, met een korte, licht gebogen snavel die van boven zwart is en een roze ondersnavel met donkere punt heeft. Het mannetje heeft groene bovendelen, een glinsterend groene kruin en keel, een violetblauwe borst en buik en een korte, blauwzwarte, licht gevorkte staart. Het vrouwtje is groen van boven en lichtgrijs van onderen, met groene vlekjes op de flanken en een donkere staart met grijze toppen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de kroonbosnimf Thalurania colombica is veel groter, heeft ook een violette band over de bovenrug en een diep gevorkte staart. De blauwborstamazilia Polyerata amabilis heeft alleen een blauwe vlek op de borst en een grijze buik. Het vrouwtje lijkt op dat van de blauwborstamazilia, maar is kleiner en heeft een kortere snavel.
Leefgebied
Randen van vochtig en droger laaglandbos, secundair bos, open bos, struweel en tuinen, van zeeniveau tot ongeveer 900 m. Foerageert vaak in de ondergroei en op de middelste hoogten, ook bij kleine bloemen die grotere kolibries overslaan.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in Panama, van Coclé en het gebied rond het Panamakanaal oostwaarts op beide hellingen tot Darién. Buiten het gidsgebied in het noorden en westen van Colombia, het westen van Ecuador en het uiterste noordwesten van Peru.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het gebied rond het Panamakanaal, bijvoorbeeld langs de Pipeline Road in het nationale park Soberanía en in het Parque Natural Metropolitano in Panama-Stad, bij bloeiende struiken langs bosranden.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het verspreidingsgebied vrij algemeen. De soort verdraagt secundair bos en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Chlorestes julie | (Bourcier, 1842)
Bourcier beschreef de soort in 1842 als Ornismyia julie; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorestes werd in 1854 ingevoerd door Reichenbach. Chlorestes is Grieks, van khlōros 'groen' en esthēs 'kleding': 'in het groen gekleed'. julie eert Anne-Julie Mulsant, geboren de Ronchivol (1801–1868), echtgenote van de Franse ornitholoog Martial Étienne Mulsant. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tunja, Colombia.