Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Pacifische blauwborstamazilia
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores
Pacifische blauwborstamazilia | Polyerata decora
Charming Hummingbird | Amazilia encantadora
De pacifische blauwborstamazilia is de Pacifische tegenhanger van de blauwborstamazilia en komt alleen voor in het zuidwesten van Costa Rica en het westen van Panama. Lange tijd gold hij als een ondersoort van de blauwborstamazilia. Het mannetje heeft een glinsterend blauwviolette borst en keel.
Geluid
Een droog tsjip en een zang van hoge, piepende tonen, vaak lang volgehouden vanaf een vaste zitplaats.
Opname: Steve Hampton — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
9–10 cm, met een rechte snavel die van boven zwart is en een roze tot rode ondersnavel met donkere punt heeft. Het mannetje is groen van boven, met een groene tot blauwglanzende kruin, een glinsterend blauwviolette keel en borst, een grijze buik en een donkere, bronsgroene staart. Het vrouwtje is lichtgrijs van onderen met groene vlekken op keel en borst en een blauwe zweem op de borst; de staart heeft grijze toppen.
Verwarringssoorten
De blauwborstamazilia Polyerata amabilis leeft aan de Caribische kant en in het midden en oosten van Panama; het mannetje heeft een kleinere, meer violette borstvlek en een groene keel. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl is groter, met een rode snavel en een roodbruine staart. De goudstaartsaffierkolibrie Chlorestes eliciae heeft een rode snavel en een goudkoperen staart.
Leefgebied
Randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, secundair bos, plantages, schaduwkoffie en tuinen, van zeeniveau tot ongeveer 1200 m. Foerageert op bloeiende struiken en kruiden langs bosranden en open plekken.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen in het gidsgebied: de Pacifische helling van Costa Rica vanaf ongeveer de omgeving van Carara zuidelijk, met het schiereiland Osa en het gebied rond de Golfo Dulce, tot in het westen van Panama in Chiriquí en het westen van Veraguas.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Op het schiereiland Osa en rond de Golfo Dulce in Costa Rica, en in het nationale park Carara, bij bloeiende struiken langs bosranden en in tuinen van lodges.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het kleine verspreidingsgebied vrij algemeen. De soort verdraagt secundair bos en plantages, maar het laaglandbos aan de Pacifische kust is sterk versnipperd.
Wetenschappelijke naam
Polyerata decora | Salvin, 1891
Salvin beschreef de soort in 1891 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Polyerata werd in 1863 ingevoerd door Heine. Polyerata is Grieks, van polus 'veel' en eratos 'lieflijk, bemind': 'zeer lieflijk'. decora is Latijn, van decorus 'sierlijk, mooi'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Volcán de Chiriquí (Volcán Barú), Panama.