Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Socorroaratinga
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Socorroaratinga | Psittacara brevipes
Socorro Parakeet | Perico de Socorro
De socorroaratinga is een middelgrote, geheel groene parkiet die alleen voorkomt op Isla Socorro, het grootste van de Revillagigedo-eilanden in de Grote Oceaan, ongeveer 450 km ten zuiden van de punt van Baja California. Hij werd lang als ondersoort van de groene aratinga beschouwd. Het is de enige papegaai op het eiland.
Geluid
Schelle, raspende roepen, vergelijkbaar met die van de groene aratinga; een hoog kriek, in de vlucht vaak herhaald.
Opname: Alán Palacios — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
31–33 cm, met een lange, spitse staart. Geheel groen, aan de onderkant iets geler, zonder rood op kop of keel. De onderkant van slagpennen en staart is olijfgeel. Het oog is oranjerood met een kale, paarsbruine oogring; de snavel is hoornkleurig en de poten zijn bruinachtig en relatief kort. Mannetje en vrouwtje zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Op Isla Socorro komen geen andere papegaaien voor. De groene aratinga Psittacara holochlorus van het vasteland lijkt sterk, maar heeft vaak enkele rode veertjes op kop of keel en een lichtere oogring.
Leefgebied
Groenblijvend en halfgroenblijvend bos op de hellingen van de vulkaan Cerro Evermann, meestal boven 500 m, en struweel en ravijnen met bomen lager op het eiland. Eet vruchten, zaden en bloemen. Broedt in een holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Alleen op Isla Socorro in de Revillagigedo-eilanden (Colima, Mexico), in de Grote Oceaan. Komt nergens anders voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Isla Socorro maakt deel uit van een nationaal park en biosfeerreservaat waar ook een marinebasis ligt; aan land gaan kan alleen met een vergunning. Op het eiland zijn de vogels het best te vinden in de bossen op de hogere hellingen, waar groepjes luid roepend tussen de bomen vliegen.
Staat van instandhouding
Niet afzonderlijk geëvalueerd; de IUCN rekent hem tot de groene aratinga, die als geheel niet bedreigd is. Zelf is de socorroaratinga sterk bedreigd: rond 2007 werd de populatie op ongeveer 300 vogels geschat, minder dan in het begin van de jaren negentig. Begrazing door verwilderde schapen heeft het bos aangetast en verwilderde katten eten vogels; de schapen zijn inmiddels verwijderd en de katten worden bestreden.
Wetenschappelijke naam
Psittacara brevipes | (Lawrence, 1871) (GBIF: Aratinga holochlora)
Lawrence beschreef de soort in 1871 als Conurus holochlorus var. brevipes; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Psittacara werd in 1825 ingevoerd door Vigors. Psittacara verbindt het Griekse psittakos 'papegaai', in het Latijn psittacus, met de geslachtsnaam Ara, de ara's. brevipes is Latijn, van brevis 'kort' en pes 'voet', naar de kortere poten dan bij de Groene Aratinga. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Socorro, Revillagigedo-eilanden, Mexico.