Alle soorten › Zangvogels › Wevers › Reichards wever

Reichards wever | Ploceus reichardi

Tanzanian Masked Weaver | Tejedor de Reichard

De Reichards wever is een maskerwever van moerassen in het zuidwesten van Tanzania, die in het gebied alleen het uiterste noordoosten van Zambia bereikt. Het broedende mannetje is geel met een zwart masker dat door een kastanjebruine rand wordt omlijst. Het is een van de minst bekende wevers van de gids en een echte specialiteit voor wie de moerassen van Noord-Zambia bezoekt.

Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.

Geluid

Een snel, raspend en sissend gekwetter in de trant van andere maskerwevers, een tsjirr-tsjirr-zwiziezwiezie, gezongen terwijl het mannetje met trillende vleugels aan of onder het nest hangt. De contactroep is een kort tsjuk. Een broedkolonie produceert een aanhoudend geroezemoes.

Luister: UncertainXC1104882

Opname: Joe Ndekia — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm; een middelgrote maskerwever met een vrij zware, zwarte snavel. Het mannetje in broedkleed is helder geel op kop en onderzijde, met een zwart masker over voorhoofd, gezicht en keel; langs de bovenrand van het masker op de kruin en onder de keel op de borst loopt een kastanjebruine waas. De rug is geelgroen met donkere streping, vleugels en staart zijn donker met gele randen. Het oog is roodachtig. Het vrouwtje en het mannetje buiten de broedtijd zijn olijfgroen en gestreept van boven, geelachtig op keel en borst en witachtig op de buik, met een hoornkleurige snavel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje. Broedende mannetjes zijn op grond van het omlijste masker herkenbaar; vrouwtjes zijn in het veld nauwelijks van die van verwante wevers te scheiden.

Verwarrings­soorten

De Katangamaskerwever (Ploceus katangae) van de Luapula en het Mwerumeer is kleiner, met een minder uitgesproken kastanjebruine omlijsting en een meer egale rug; de verspreiding sluit in Zambia grotendeels aan zonder te overlappen. De zuidelijke maskerwever (Ploceus velatus) mist de kastanjebruine rand rond het masker en leeft in droger bosveld. De kleine textorwever (Ploceus intermedius) heeft een bleek oog en een masker dat over de kruin doorloopt. De grote textorwever (Ploceus cucullatus) is groter, met een zwaar zwart gevlekte rug. De dunbekwever (Ploceus pelzelni) is kleiner en duidelijk slanker gesnaveld. Bij vrouwtjes en vogels buiten de broedtijd geeft de vindplaats vaak de doorslag.

Leefgebied

Papyrus- en rietmoerassen, overstromingsvlakten en ruigte langs meeroevers en rivieren, en aangrenzende struiken en graanakkers. Broedt in kolonies; de nesten hangen in riet, papyrus of lage struiken boven of vlak bij het water. Eet zaden, waaronder graan, en insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van zuidelijk Afrika.

Verspreiding en trek

In het gebied alleen in het noordoosten van Zambia, in de moerassen en overstromingsvlakten bij de grens met Tanzania, vooral rond het Mweru Wantipa-meer. Daarbuiten beperkt tot het zuidwesten van Tanzania, met het Rukwameer als kerngebied.

  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-09-01 – 2026-08-31), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Het best in de regentijd, wanneer de mannetjes in broedkleed bij de kolonies zingen. Zoek langs rietkragen en papyrusranden waar nesten boven het water hangen. Omdat de soort buiten het broedseizoen nauwelijks van andere wevers te onderscheiden is, zijn alleen goed bekeken mannetjes in broedkleed met de kastanjebruine omlijsting van het masker, gecombineerd met de vindplaats, bewijskrachtig.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd; het kleine verspreidingsgebied ligt grotendeels in weinig verstoorde moerassen. Plaatselijk kan de soort lijden onder het droogleggen van moerassen, rietwinning en het afbranden van oeverruigte.

Wetenschappelijke naam

Ploceus reichardi | Reichenow, 1886

Reichenow beschreef de soort in 1886 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ploceus werd in 1816 ingevoerd door Cuvier, GLCFD. Ploceus komt van het Griekse plokeus, 'vlechter, wever', naar het bolvormige, strak gevlochten nest waar wevers hun naam aan danken. reichardi eert de Duitse ontdekkingsreiziger Paul Reichard (1854–1938), die tussen 1880 en 1884 in Oost- en Centraal-Afrika reisde en verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Karema, oostoever van het Tanganyikameer (Tanzania).