Alle soorten › Anjerachtigen › Zonnedauwfamilie › Drosera depauperata
Drosera depauperata
Van alle soorten in deze reeks is Drosera depauperata de slechtst gedocumenteerde. Allen Lowrie en John Conran beschreven hem in 2014 in Lowries Carnivorous Plants of Australia Magnum Opus, en in 2018 werd de naam opgenomen in de West-Australische plantencensus. De soortnaam betekent 'verarmd' of 'schraal', een term die botanici gebruiken voor planten die kleiner of spaarzamer gebouwd zijn dan hun verwanten. Verder reikt de openbaar toegankelijke kennis nauwelijks.
Herkenning
Een beschrijving van de plant was in de voor deze gids toegankelijke bronnen niet te vinden: groeivorm, bladeren, bloemen, maten en bloeitijd zijn onbekend gebleven, en ook de plaats binnen het geslacht kon niet worden vastgesteld. Alle maatvelden blijven daarom leeg. Wie de soort wil herkennen, is aangewezen op de oorspronkelijke beschrijving van Lowrie en Conran (2014).
Gelijkende soorten
Zonder beschrijving is geen vergelijking met verwante soorten te maken. Gezien de naam gaat het vermoedelijk om een kleine, spaarzaam gebouwde plant die makkelijk met andere kleine zonnedauwen verward kan worden; dat is echter een afleiding uit de naam, geen vastgestelde eigenschap.
De val en hoe hij werkt
Zoals alle zonnedauwen vangt de plant met een actieve lijmval: gesteelde klieren op het blad dragen kleverige druppels waarin kleine insecten vast komen te zitten, waarna de tentakels zich naar de prooi toebuigen en verteringsenzymen afscheiden. Specifieke gegevens voor deze soort ontbreken.
Standplaats en ecologie
Over de standplaats is in de toegankelijke bronnen niets vastgelegd. De code B5 (heide en struweel) is een voorlopige toewijzing op grond van het meest voorkomende leefgebied van zonnedauwen in het zuidwesten en moet worden gecontroleerd aan de oorspronkelijke beschrijving.
Verspreiding en hoogte
Volgens de basislijst endemisch in het zuidwesten van West-Australië; de naam staat sinds 2018 in de plantencensus van de staat. Een nauwkeuriger verspreidingsbeeld kon voor deze gids niet worden vastgesteld; voor deze soort werd geen bereikbaar FloraBase-profiel gevonden.
- Waargenomen (hokken van een graad)
Vormen en variatie
Er zijn geen ondersoorten of variëteiten beschreven. Omdat de soort pas in 2014 werd beschreven en sindsdien nauwelijks in andere literatuur opduikt, is de afbakening ervan nog niet door andere onderzoekers getoetst.
Waar en wanneer te zien
Een concrete veldtip is voor deze soort niet te geven. Wie in het zuidwesten zonnedauwen fotografeert die niet bij een bekende soort passen, kan de opnamen laten beoordelen door specialisten van het West-Australische herbarium; zo kunnen ook weinig bekende soorten als deze beter in kaart komen.
Staat van instandhouding
De IUCN-code in deze gids is kwetsbaar (VU). Niet in CITES. Dat een soort waar zo weinig over bekend is als kwetsbaar wordt aangemerkt, wijst op een klein verspreidingsgebied of weinig bekende groeiplaatsen. De bronbasis voor deze tekst is uitzonderlijk dun: de oorspronkelijke beschrijving van Lowrie en Conran (2014) is de enige goede bron en kon voor deze gids niet worden ingezien. Deze tekst is daarom bewust kort en bevat geen maten.
Wetenschappelijke naam
Drosera depauperata | Lowrie & Conran, 2013
Beschreven door Lowrie & Conran, in "Carnivorous Plants of Australia Magnum Opus", deel 3, p. 1270 (2013/2014). Verzameld door Allen Lowrie (nr. 2734) op 16 november 2001, aan de zuidoever van Lake Pleasant View, ten oosten van Manypeaks, West-Australië (34°50'1"Z, 118°10'56"O); holotype in PERTH, isotype in MEL. Zuidoever van Lake Pleasant View, ten oosten van Manypeaks, West-Australië (34°50'1"Z, 118°10'56"O). Van het Latijnse depauperatus ("verarmd, verzwakt") — een gangbare botanische term voor planten met een verkleinde of schamele groeivorm; een specifieke toelichting van de beschrijvers zelf is niet gevonden.
World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.