Alle soorten › Anjerachtigen › Zonnedauwfamilie › Drosera felix
Drosera felix
Een piepkleine zonnedauw van de Guyana-schild, met een naam die gelukkig betekent. Drosera felix werd beschreven door de Amerikaanse botanici Julian Steyermark en Lyman B. Smith, twee van de grote kenners van de flora van het Venezolaanse Guayana-gebied. Het is een van de minst bekende soorten in deze gids: er is weinig over gepubliceerd, en haar verhouding tot de nauw verwante Drosera kaieteurensis is niet opgehelderd.


Herkenning
Een zeer kleine, platte rozet van rondachtige tot eironde bladeren op korte bladstelen, in de zon vrijwel geheel rood en dicht bezet met tentakels. Uit het hart komt een dunne bloeistengel met enkele bloemen. Omdat niet vaststaat welke gepubliceerde beschrijvingen op D. felix in strikte zin slaan en welke op D. kaieteurensis, zijn hier geen maten of bloemkleur ingevuld.
Gelijkende soorten
Drosera kaieteurensis is in vorm en grootte vrijwel gelijk; sommige bewerkingen beschouwen D. felix als synoniem daarvan, andere houden beide als aparte soorten aan. Drosera solaris uit Guyana wordt als naaste verwant van beide beschouwd. Ook de eveneens kleine Drosera biflora en Drosera esmeraldae groeien op witte zanden in hetzelfde gebied; bij zulke dwergrozetten is een determinatie zonder bloem en loep vaak onmogelijk.
De val en hoe hij werkt
Een actieve lijmval op miniatuurschaal. De tentakels op de minuscule bladschijfjes vangen springstaarten, mijten, mieren en de kleinste vliegjes; de rozet ligt zo plat op de grond dat vooral kruipende prooi wordt gevangen. Het principe is hetzelfde als bij grotere zonnedauwen: plakken, omsluiten, verteren.
Standplaats en ecologie
Open, voedselarme plekken op het zandsteenplateau van het Guyana-schild: natte witte zanden in savannes, vochtige zandvlakten en sijpelplekken op rotsen (B6, D1, R1). De plant staat vaak tussen andere dwergplanten zoals Xyris, Eriocaulaceae en Utricularia, in volle zon.
Verspreiding en hoogte
Het Guyana-schild in het noorden van Zuid-Amerika; opgegeven voor Venezuela en aangrenzende gebieden. De gebiedskolom van deze gids vermeldt Brazilië, maar de kern van het areaal ligt volgens de beschikbare gegevens in Venezuela; Braziliaanse vermeldingen, als die er zijn, zouden de grensstreek betreffen. Door de onduidelijke afbakening met D. kaieteurensis is het precieze areaal onzeker.
- Waargenomen (hokken van een graad)
Vormen en variatie
Er worden geen variëteiten erkend. Het belangrijkste punt is taxonomisch: of D. felix en D. kaieteurensis één soort vormen, en zo ja onder welke naam, is een open vraag die pas door een moderne revisie van de Guyana-soorten kan worden beantwoord. Deze gids houdt ze voorlopig apart, conform de hem aangeleverde soortenlijst.
Waar en wanneer te zien
Een soort voor de zeer toegewijde: zoek op kale, natte witte zandplekken in de savannes van het Guayana-gebied, met een loep bij de hand. De rozetten zijn vaak kleiner dan een vingernagel. Noteer vindplaats en habitat nauwkeurig en fotografeer de bloem van dichtbij; zulke waarnemingen zijn waardevol voor de oplossing van de taxonomische vragen.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd voor de wereldwijde IUCN-Rode Lijst en niet opgenomen in CITES. Over aantallen en trends is vrijwel niets bekend. Het leefgebied ligt grotendeels in dunbevolkt, moeilijk toegankelijk gebied; illegale goudwinning is in delen van het Guyana-schild een groeiende bedreiging voor savannes en rivieroevers. De taxonomische onzekerheid maakt een zinvolle beoordeling op dit moment lastig.
Wetenschappelijke naam
Drosera felix | Steyermark & Smith, 1974
Beschreven door Steyermark & L.B. Smith in 1974, in Rhodora, deel 76, p. 491. Inmiddels wordt de naam beschouwd als synoniem van de nauw verwante D. kaieteurensis. De precieze typelocatie kon niet worden achterhaald. Van het Latijnse felix ("gelukkig, vruchtbaar") — de exacte reden voor deze naam bij deze soort kon niet worden bevestigd.
World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.