Drosera tentaculata — Vorstmans Gids van de Vleesetende Planten

Herkenning

Een meerjarige rozetplant waarvan de bladeren opvallen door lange, rode tentakels langs de randen van de bladschijf, die ver buiten de schijf uitsteken en de rozet een ragfijn, stekelig uiterlijk geven. In de zon kleurt de plant rood. De bloeistengel draagt meerdere bloemen. Exacte maten en een bevestigde bloemkleur konden hier niet uit de oorspronkelijke beschrijving worden nagegaan; de maatvelden blijven leeg.

Gelijkende soorten

De lange randtentakels onderscheiden haar van de meeste andere zonnedauwen in hetzelfde gebied, zoals Drosera communis, Drosera latifolia en Drosera tomentosa. In de Chapada Diamantina groeit ook Drosera riparia, langs rivieroevers. Bij jonge of beschaduwde planten zijn de randtentakels minder opvallend, en dan is een vergelijking met de oorspronkelijke beschrijving nodig.

De val en hoe hij werkt

Een actieve lijmval, waarbij de lange randtentakels het vangbereik van het blad vergroten. Zoals bij andere zonnedauwen met lange randtentakels kunnen die tentakels een gevangen insect naar het midden van de bladschijf buigen, waar de korte, dichter opeen staande klieren de vertering overnemen. De prooi bestaat uit kleine vliegende en kruipende insecten.

Standplaats en ecologie

Campos rupestres op kwartsiet en zandsteen: natte, zandige grond, sijpelplekken langs rotsplaten en de natte randen van beekjes, in open, zonnige vegetatie (R1, W4, D2). Het landschap kent een lange droge tijd, waarin de groeiplaatsen gedeeltelijk uitdrogen.

Verspreiding en hoogte

Endemisch voor Brazilië, in de hooglanden van de Espinhaço-keten in de deelstaten Minas Gerais en Bahia, inclusief de Chapada Diamantina. Een gepubliceerd hoogtebereik is niet overgenomen.

Waargenomen (hokken van een graad)

Verspreiding uitsluitend op basis van waarnemingen bij GBIF (Global Biodiversity Information Facility), niet op TDWG-regio's: die zijn vaak veel groter dan het werkelijke areaal. De lichte halo is het gebied rond een waarneming, de donkere kern de waarneming zelf. De donkere hokken zijn 6 vakken van een hele graad — ruwweg honderdtien kilometer — waarin de soort is waargenomen, uit alle waarnemingen bij GBIF. Deze maat is grover dan bij de meeste soorten, omdat van deze plant vrijwel geen enkele waarneming een nauwkeurige coördinaat draagt: de vindplaats van bestroopte soorten wordt bij de bron vertroebeld. Op deze schaal verdwijnt dat in de ruis. Ze zeggen waar hij is gezíén, niet waar hij voorkomt: een leeg vak betekent niets.

Vormen en variatie

Er worden geen variëteiten erkend. Het artikel uit 2003 waarin de soort werd beschreven, markeerde het begin van een reeks publicaties waarin Rivadavia en later Gonella en Fleischmann de Braziliaanse zonnedauwflora grondig herzagen; het aantal erkende Braziliaanse soorten is sindsdien sterk toegenomen.

Waar en wanneer te zien

Zoek in het natte seizoen op sijpelplekken en langs beekjes in de nationale parken van de Chapada Diamantina of de Espinhaço-keten van Minas Gerais. Bekijk de rozetten van opzij in het strijklicht: de lange randtentakels zijn dan het best te zien.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd voor de wereldwijde IUCN-Rode Lijst en niet opgenomen in CITES. Het areaal omvat twee deelstaten en ligt deels in beschermde gebieden. Bedreigingen voor de campos rupestres zijn branden, invasieve grassen, mijnbouw en toerisme.

Wetenschappelijke naam

Drosera tentaculata | Rivadavia, 2003

Drosera tentaculata werd in 2003 beschreven door de Braziliaanse botanicus Fernando Rivadavia, in het artikel "Four New Species of Sundews, Drosera (Droseraceae), from Brazil", gepubliceerd in Carnivorous Plant Newsletter, deel 32(3), p. 79–92. Het holotype werd op 31 juli 2002 verzameld door F. Rivadavia en R. Gibson in Brazilië, in de staat Minas Gerais, gemeente Diamantina, op de plek "aan de top van de Cachoeira dos Cristais, aan de weg naar Biribiri" (in de Espinhaço-bergketen). Het holotype (SPF 157000) wordt bewaard in het Herbário da Universidade de São Paulo (SPF). De naam tentaculata is afgeleid van het Latijnse tentaculum ("voelspriet, tentakel") en betekent "met tentakels/voelsprieten voorzien". De naam verwijst naar de opvallend ontwikkelde, eenzijdige klierharen aan de bladrand ("snap-tentakels") die deze soort kenmerken.

World Checklist of Vascular Plants (WCVP), via Plants of the World Online (POWO), Royal Botanic Gardens, Kew.