Jacana's | Jacanidae

Jacanas | Jacanas

De tenen en nagels zijn buitensporig lang — de rechte achternagel kan langer zijn dan de teen zelf — zodat het gewicht van de vogel over een groot oppervlak wordt verdeeld en hij over drijvende waterlelie- en lisdoddebladeren kan lopen zonder erdoorheen te zakken. Lopend wordt tussen de bladeren en van het wateroppervlak gepikt: insecten, slakken, kleine visjes en zaden, waarbij soms een blad met de snavel wordt omgekeerd om te zien wat eronder zit. Op de vleugelbocht zit een scherpe spoor waarmee bij territoriumgevechten wordt geslagen, en op het voorhoofd draagt een deel van de familie een kale huidlob. De rolverdeling is omgekeerd: het vrouwtje is fors groter, bezet een territorium met meerdere mannetjes en legt voor elk van hen een legsel. Het mannetje bouwt daarna alleen het nest — een dun matje van stengels op drijvend blad, vaak kletsnat — bebroedt de glanzende, met donkere krassen overdekte eieren en zorgt in zijn eentje voor de jongen; bij gevaar klemt hij de kuikens onder zijn vleugels en draagt ze weg met de pootjes bungelend.