Zandhoenders | Pteroclidae

Sandgrouse | Gangas y ortegas

Zaden vormen vrijwel het hele menu en worden droog en stuk voor stuk van de grond gepikt, vele duizenden op een dag. Daardoor is dagelijks drinken noodzakelijk: kort na zonsopgang vliegen de vogels in groepen en luid roepend naar een drinkplaats, in een snelle, rechte vlucht die kilometers ver kan gaan. De kuikens zoeken hun eigen zaden, maar kunnen niet zelf bij water komen. Het mannetje voorziet daarin met de veren van zijn buik: de baardjes daarvan rollen zich op zodra ze nat worden en houden het water vast als een spons. Hij waadt tot aan de borst het water in, wiegt en schudt het lijf tot de veren verzadigd zijn en vliegt terug naar het nest, waar de jongen het vocht met de snavel uit het dons strippen. Het nest is niet meer dan een ondiepe kuil in kale grond; de eieren en de plat gedrukte oudervogel vallen weg tegen zand en steen, en pas van enkele meters komt de vogel met snelle vleugelslag omhoog.