Alle soorten › Nieuwewereldgieren
Nieuwewereldgieren | Cathartiformes
New World vultures | Buitres del Nuevo Mundo
Nieuwewereldgieren zijn grote aaseters met een kaal, onbevederd hoofd en een naakte hals, wat besmetting van het verenkleed met bacteriën uit verrottend voedsel voorkomt. De poten zijn relatief zwak en de klauwen stomp, meer geschikt om te lopen dan om een prooi te grijpen; er wordt niet gedood, alleen gegeten wat al dood is. In tegenstelling tot de meeste vogels hebben ze een goed ontwikkelde reukzin, waarmee sommige soorten aas onder een gesloten bladerdak kunnen opsporen. De brede vleugels stellen ze in staat om urenlang te zweven op thermiek, met weinig vleugelslagen, terwijl ze laag over het landschap naar voedsel speuren. Er wordt geen nest gebouwd: het legsel ligt in een rotsspleet, holle boom of op kale grond, en het donzige jong blijft daar, gevoerd door de ouders.
Families in deze orde
- Nieuwewereldgieren | Cathartidae3 soortenDeze familie werd lange tijd bij de ooievaars ingedeeld op grond van uiterlijke overeenkomsten, maar staat volgens recenter DNA-onderzoek dichter bij de dag-roofvogels; wat de familie in elk geval samenhoudt, is een reukvermogen dat voor vogels ongewoon scherp is. De familie mist de spieren in het strottenhoofd die bij de meeste vogels geluid vormen, waardoor het stemgeluid beperkt blijft tot schor gesis en gegrom in plaats van roepen of zang. Bij oververhitting of dreiging bespuiten de vogels hun eigen poten met vloeibare uitwerpselen; de verdamping koelt het lichaam, en de opgedroogde laag beschermt de huid bovendien tegen bacteriën uit het aas waar ze doorheen lopen. Wie te dichtbij komt, wordt niet met de snavel of klauwen aangevallen maar met een krachtige, gerichte scheut braaksel verjaagd, waarna de vogel zelf ook lichter genoeg is om snel te kunnen opstijgen.