Alle soorten › Trogonachtigen › Trogons › Amazonetrogon

Amazonetrogon | Trogon ramonianus

Amazonian Trogon | Trogón amazónico | Surucuá-pequeno

De amazonetrogon is een kleine trogon met een gele buik uit het westen van het Amazonegebied. Hij werd vroeger tot de violette trogon gerekend, die nu in drie soorten is gesplitst; de vorm ten oosten van de Andes is de amazonetrogon. Hij zit meestal in de middelste en hogere lagen van het bos en sluit zich soms aan bij gemengde groepen.

Amazonetrogon (Trogon ramonianus)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een snelle reeks van tien tot twintig korte, gelijke kjoe-tonen op dezelfde toonhoogte. De roep is een zacht, ratelend gekwetter.

Luister: ZangXC1035786

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

23–24 cm. Het mannetje heeft een blauwviolette kop en borst, met een zwart gezicht en keel, een gele oogring en een lichtgrijze snavel. De rug is glanzend groen tot blauwgroen, de buik geel. De staart is van onderen fijn zwart-wit gebandeerd, met witte toppen. Het vrouwtje is donkergrijs op kop, borst en rug, met een gele buik en een onderbroken witte oogring; de onderstaart is gebandeerd. Jongen lijken op het vrouwtje.

Verwarrings­soorten

De groenrugtrogon Trogon viridis is groter, met een lichtblauwe oogring en bij het mannetje een overwegend witte onderstaart. De amazonezwartkeeltrogon Trogon rufus heeft bij het mannetje een groene kop en borst met een witte borstband en een blauwe oogring; het vrouwtje is bruin. Goulds trogon Trogon caligatus lijkt sterk op de amazonetrogon, maar leeft ten westen van de Andes. De blauwkruintrogon Trogon curucui heeft een rode buik.

Leefgebied

Vochtig laaglandbos op terra firme en overstromingsbos, ook bosranden, secundair bos en palmmoerassen, vooral beneden 800 m. Eet insecten en vruchten, die hij in een korte vlucht pakt. Broedt in een holte in een termietennest, een wespennest of rot hout.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Amazonegebied in het zuidoosten. In Ecuador en Peru in het laagland ten oosten van de Andes. In Bolivia in het laagland van het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Amazonegebied van Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in Amazonisch laaglandbos naar de snelle, gelijkmatige reeks tonen en volg die naar de middelste lagen van het bos. Vanaf uitkijktorens in het bladerdak is de soort vaak van dichtbij te zien.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd als aparte soort; de vroegere, ruim opgevatte violette trogon gold als wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot.

Wetenschappelijke naam

Trogon ramonianus | Deville & des Murs, 1849

Deville & des Murs beschreef de soort in 1849 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Trogon werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks trōgōn, 'knabbelend', van trōgō, 'knagen'; trogons knagen hun nestholte uit in rot hout. De soortnaam eert broeder Ramón Busquet (1772–1846), een Spaanse missionaris in Peru, die verdronk in de stroomversnellingen van Sintulini in de Urubamba. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sarayacu en Pampa del Sacramento, Peru.