Alle soorten › Trogonachtigen › Trogons › Blauwkruintrogon
Blauwkruintrogon | Trogon curucui
Blue-crowned Trogon | Trogón coroniazul | Surucuá-de-barriga-vermelha
De blauwkruintrogon is een middelgrote trogon van het laagland ten oosten van de Andes, met een blauwe kop en borst en een rode buik. Hij zit vaak lang stil op een tak in de middelste en hogere lagen van het bos. Van de roodbuikige trogons van het Amazonelaagland is hij de enige met een blauwe kop.
Geluid
De zang is een lange reeks zachte, fluitende kuu-tonen die eerst versnelt en dan wat in toonhoogte daalt. De roep is een kort, ratelend gekwetter.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–26 cm. Het mannetje heeft een donker blauwviolette kop en borst, een zwartachtig gezicht en keel, een rode oogring en een lichte, groenachtig gele snavel. De rug is groen tot blauwgroen. Onder de borst ligt een smalle witte band, de buik is rood. De staart is van onderen fijn zwart-wit gebandeerd, met witte toppen. Het vrouwtje is grijs op kop, borst en rug, met een rode buik en een onderbroken witte oogring (een witte vlek voor en achter het oog). Jongen lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De gekraagde trogon Trogon collaris heeft bij het mannetje een groene kop en borst; het vrouwtje is bruin in plaats van grijs. De zwartstaarttrogon Trogon melanurus is groter, met een groene kop en borst en een donkere, ongebandeerde onderstaart. De amazonetrogon Trogon ramonianus en de groenrugtrogon Trogon viridis hebben een vergelijkbaar blauwe kop, maar een gele buik.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme, overstromingsbos, bosranden, secundair bos en halfopen bos, vooral beneden 1000 m, plaatselijk hoger in de voetheuvels. In Bolivia ook in droger bos. Eet insecten, die hij in een korte vlucht van bladeren plukt, en vruchten. Broedt in een holte die hij uithakt in een termietennest of in rot hout.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonegebied in het zuidoosten. In Ecuador en Peru in het laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes. In Bolivia wijdverspreid in het laagland van het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen en midden van Brazilië, tot in Paraguay en het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in Amazonisch bos op de zang in de vroege ochtend en zoek dan de middelste lagen van het bos af; vogels zitten vaak lang op dezelfde tak. Ook aan bosranden en langs paden door secundair bos.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot en de soort verdraagt enige verstoring van het bos.
Wetenschappelijke naam
Trogon curucui | Linnaeus, 1766
Linnaeus beschreef de soort in 1766 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Trogon werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt van Grieks trōgōn, 'knabbelend', van trōgō, 'knagen'; trogons knagen hun nestholte uit in rot hout. De soortnaam komt van curucui, de Tupi-naam van de vogel die Marcgrave in Brazilië optekende; de naam bootst de roep na. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.