Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Andespluimoor
Andespluimoor | Pseudocolaptes boissonneautii
Streaked Tuftedcheek | Barbablanca rayada | Barba-branca-listrado
De andespluimoor is een grote ovenvogel van het hogere bergbos in de Andes, met pluizige witte plukken aan de halszijden. Hij doorzoekt bromelia's en bemoste takken en is vaak een vast lid van gemengde zwermen. Hij is de meest verbreide van de twee pluimoren in het gidsgebied.
Geluid
Roept luide, scherpe tsjiek-tonen. De zang is een reeks scherpe tonen die overgaat in een droge, ratelende triller.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–22 cm, met een rechte, vrij krachtige snavel en een lange, roodbruine staart. De kruin is zwartachtig met fijne lichte strepen, de mantel bruin met geelbruine strepen, vleugels en staart roodbruin. De keel en de lange veren aan de halszijden vormen een pluizige, witte pluim. De borst is grijsachtig geelbruin met donker omrande, lichte strepen, de buik egaler okerbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De pacifische pluimoor Pseudocolaptes johnsoni is warmer okerkleurig tot kaneelbruin van onderen, met minder strepen op mantel en borst, en leeft lager op de Pacifische helling. De andesboomjager Thripadectes flammulatus mist de witte halspluim, is sterker gestreept en heeft een zwaardere snavel. De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris is kleiner en mist de halspluim.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud, vaak met veel bromelia's en mos en plaatselijk met bamboe, meestal tussen 1800 en 3400 m. Zoekt in de middenetage en het bladerdak in bromelia's, mos en kluwens dood blad naar insecten en andere ongewervelden. Nestelt in een boomholte, vaak een oud spechtenhol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in alle drie de Andesketens. Ecuador: op beide hellingen van de Andes. Peru: langs de oosthelling over de hele lengte van het land en plaatselijk op de westhelling in het noorden. Bolivia: op de oosthelling, van La Paz tot Cochabamba en het westen van Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde zwermen in nevelwoud boven 2000 m en let op een grote, bruine vogel die zich half in een bromelia wringt, waarbij de witte halspluim zichtbaar wordt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in aaneengesloten bergbos vrij algemeen, maar verdwijnt waar het bos versnipperd raakt.
Wetenschappelijke naam
Pseudocolaptes boissonneautii | (de Lafresnaye, 1840)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1840 als Anabates Boissonneautii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudocolaptes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks pseudos, 'vals', en kolaptēs, 'beitelaar' of 'specht'. De soortnaam eert de Franse natuurhistorische handelaar en ornitholoog Auguste Boissonneau, die zelf zijn naam als Boissonneau spelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.