Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Andessolitaire
Andessolitaire | Myadestes ralloides
Andean Solitaire | Solitario andino | Solitário-andino
De andessolitaire is een grijs met roodbruine solitaire van de vochtige bergbossen langs de hele Andes. Hij zit vaak lang stil op een tak in de middenlaag van het bos en valt dan weinig op. Zijn ijle, fluitende zang, met krakende en metaalachtige tonen ertussen, hoort bij het nevelwoud van de oostflank en de westflank.
Geluid
De zang is een langzame, ijle reeks hoge, vloeiende fluittonen, afgewisseld met krakende, metaalachtige en kwetterende tonen, vaak lang achter elkaar. De roep is een zacht, nasaal wiep.
Opname: Alain Verneau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, met een korte, brede snavel en een vrij lange staart. Kop en onderdelen zijn grijs, de rug, vleugels en staart warm roodbruin tot olijfbruin; bij vogels uit het noorden is de kop meer bruinig grijs. De bovensnavel is zwart, de ondersnavel geel; de poten zijn geelachtig. De buitenste staartpennen zijn lichtgrijs aan de punt, en in de vlucht is een lichte band op de ondervleugel te zien. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruin met geelbruine vlekken.
Verwarringssoorten
De roodbruine solitaire Cichlopsis leucogenys is groter en egaal roodbruin, met een roestkleurige keel en lichtere onderdelen; hij leeft lager. De grijsrugdwerglijster Catharus fuscater is donker leigrijs met een geheel oranje snavel en oranje poten, een lichte iris en een kortere staart; hij leeft op of vlak boven de grond. De bonte solitaire Myadestes coloratus heeft een zwart gezicht en een gele snavel, maar leeft alleen in de bergen op de grens van Panama en Colombia.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en bosranden, ook ouder secundair bos, meestal tussen ongeveer 900 en 2700 m. Zit rechtop en stil in de middenlaag en eet vooral bessen en andere vruchten, daarnaast insecten die hij in korte uitvallen vangt. Het nest is een mosnap in een holte of nis in een bemoste oever of boomstam.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de cordilleras en in de Serranía de Perijá; in Ecuador op beide flanken van de Andes; in Peru vooral langs de oostflank, in het noorden ook op de westflank; in Bolivia langs de oostflank van de Andes zuidwaarts tot Cochabamba en Santa Cruz. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend langs wegen en paden door het nevelwoud; de zang draagt ver. Een zingende vogel zit vaak op een kale, horizontale tak in de middenlaag en kan dan lang bekeken worden.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in aaneengesloten bergbos; verdwijnt waar het bos geheel wordt gekapt.
Wetenschappelijke naam
Myadestes ralloides | (d'Orbigny, ACVMD, 1840)
D'Orbigny, ACVMD beschreef de soort in 1840 als Muscipeta ralloides; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myadestes werd in 1838 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met edestēs, 'eter': 'vliegeneter'. De soortnaam combineert Rallus, 'ral', met Grieks -oidēs, 'gelijkend op': 'ralachtig', waarschijnlijk naar de kleur van het verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chulumani, Yungas, La Paz, Bolivia.