Alle soorten › Zangvogels › Lijsters › Bonte solitaire
Bonte solitaire | Myadestes coloratus
Varied Solitaire | Solitario variado | Solitário-variado
De bonte solitaire is een kleine, grijs met bruine solitaire van de geïsoleerde bergen op de grens van Panama en Colombia. Zijn hele verspreidingsgebied beslaat slechts enkele berggebieden in het oosten van Panama en het aangrenzende noordwesten van Colombia. Zijn langzame, fluitende zang klinkt vanuit het bladerdak van het nevelwoud.
Geluid
De zang is een langzame reeks gerekte, losse fluittonen en fluitachtige frasen, met pauzes van 3 tot 6 seconden ertussen en soms enkele schorre tonen.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17 cm, met een korte snavel, een ronde kop en een vrij lange staart. Voorhoofd, gezicht en kin zijn zwartachtig. De rest van de kop, de hals en de onderdelen zijn leigrijs. Rug en vleugeldekveren zijn warm bruin, de slagpennen zwartachtig. Snavel en poten zijn geel tot oranjegeel. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn olijfbruin met lichte, geelbruine vlekken en strepen op de bovendelen en witte vlekken op de bruinige onderdelen.
Verwarringssoorten
De andessolitaire Myadestes ralloides komt in hetzelfde berggebied niet voor; hij heeft geen zwart gezicht, een zwarte bovensnavel en lichte buitenste staartpennen. De grijsrugdwerglijster Catharus fuscater heeft ook een oranje snavel en oranje poten, maar is donker leigrijs op de bovendelen, heeft een lichte iris en een kortere staart en loopt meer op de grond.
Leefgebied
Bergregenwoud en nevelwoud, vooral tussen ongeveer 800 en 1600 m, plaatselijk tot 2200 m. Zit vaak stil in de middelste en hogere lagen van het bos en eet vooral vruchten. Over het nest is vrijwel niets bekend; het broedseizoen omvat in elk geval april tot juni.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen in het uiterste noordwesten van Colombia, in de bergen langs de grens met Panama (Serranía del Darién), waar hij plaatselijk en schaars is. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het oosten van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De Colombiaanse kant van het verspreidingsgebied is afgelegen en weinig bezocht. In de grensbergen wijst de langzame zang vanuit het nevelwoud de plek; de vogels blijven daarna vaak lang op dezelfde tak zitten.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De wereldstand wordt geschat op 20.000 tot 50.000 volwassen vogels en neemt af. De soort is sterk afhankelijk van nevelwoud en daardoor kwetsbaar voor ontbossing, al ligt een deel van het leefgebied in beschermde gebieden in Panama.
Wetenschappelijke naam
Myadestes coloratus | Nelson, 1912
Nelson beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Myadestes werd in 1838 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met edestēs, 'eter': 'vliegeneter'. De soortnaam komt van Latijn coloratus, 'gekleurd', naar het bontere verenkleed dan bij verwante solitaires. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Pirre, Darién, Panama.