Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Gierzwaluwen › Andrés gierzwaluw
Andrés gierzwaluw | Chaetura andrei
Ashy-tailed Swift | Vencejo de André | Andorinhão-de-andré
Andrés gierzwaluw is een kleine, bruinachtige Chaetura met een lichtere keel en staart, beperkt tot het noorden en midden van Venezuela. In het gidsgebied is hij alleen een zeer zeldzame dwaalgast. Oudere vermeldingen uit het zuiden van het gidsgebied gaan grotendeels over Sicks gierzwaluw, die vroeger tot deze soort werd gerekend.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Droge, kwetterende tjiptonen, zoals bij andere Chaetura-soorten; nauwelijks beschreven.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
11–12 cm, klein, met een korte staart met uitstekende schachtpunten. Bovendelen donker roetbruin, met een iets lichtere, grijsbruine stuit en een asgrijs getinte staart. Keel lichtgrijs, overgaand in donkerder grijsbruine onderdelen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Sicks gierzwaluw Chaetura meridionalis is groter, maar verder zeer vergelijkbaar; een zekere determinatie vraagt om goede foto's of een vogel in de hand. De schoorsteengierzwaluw Chaetura pelagica is groter, met een donkerder stuit. De kortstaartgierzwaluw Chaetura brachyura heeft een zeer korte staart en een bleke onderstaart. De grijsstuitgierzwaluw Chaetura cinereiventris heeft een blauwzwarte rug en een scherp afstekende grijze stuit.
Leefgebied
In Venezuela boven droog en halfvochtig loofbos, open bosland en beboste rivieren in het laagland. Jaagt op vliegende insecten, vaak in gemengde groepen met andere gierzwaluwen. Broedt vermoedelijk in holle bomen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast, het eerst te verwachten in het oosten van Colombia aan de grens met Venezuela. Niet vastgesteld in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden en midden van Venezuela, onder meer in de Orinocovallei.
Hoe en wanneer kijken
Een kleine, bruinachtige Chaetura met een lichte keel in het oosten van Colombia kan deze soort zijn, maar Sicks gierzwaluw en de schoorsteengierzwaluw moeten worden uitgesloten. Maak foto's van boven en van onder.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De stand is klein en neemt af door het verdwijnen van loofbos in Venezuela.
Wetenschappelijke naam
Chaetura andrei | Berlepsch & Hartert, 1902
Berlepsch & Hartert beschreef de soort in 1902 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chaetura werd in 1826 ingevoerd door Stephens. De geslachtsnaam komt van Grieks khaitē, 'lang haar, borstel', en oura, 'staart', naar de stekelige uiteinden van de staartveren. De soortnaam andrei eert Eugène André (1861–1922), een Franse natuuronderzoeker en verzamelaar in Venezuela, Trinidad en de Guyana's. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Caicara del Orinoco, Venezuela.


