Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Apolinars winterkoning
Apolinars winterkoning | Cistothorus apolinari
Apolinar's Wren | Cucarachero de Apolinar | Corruíra-de-apolinar
Apolinars winterkoning is een vrij grote, endemische winterkoning van het oostelijke Andesgebergte van Colombia. Hij leeft in riet- en biezenvelden rond meren en moerassen op de hoogvlakte van Bogotá en Boyacá, en in een aparte stand in de páramo. Paren zingen vaak in duet vanuit dichte oevervegetatie.
Geluid
De zang bestaat uit korte, herhaalde strofen van borrelende, schurende en heldere tonen, vaak in duet van beide partners. De roep is een droog, raspend tsjrr en een harde tik.
Opname: Felipe Velasco — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een vrij lange, dunne snavel en een vrij lange staart. Kruin en nek zijn effen bruin, de mantel is zwart met witte strepen, de stuit warm bruin. De wenkbrauwstreep is grijsachtig en weinig opvallend. Vleugels en staart zijn bruin met zwarte bandering. Keel en borst zijn grijsachtig tot vaal bruingeel, de flanken kaneelbruin. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met minder duidelijke strepen op de mantel.
Verwarringssoorten
De graswinterkoning Cistothorus platensis is kleiner en korterstaartig, met een gestreepte kruin en warmer bruingele onderdelen, en leeft in droger grasland en páramo, niet in riet. De zuidelijke huiswinterkoning Troglodytes musculus heeft een ongestreepte rug en leeft bij bebouwing en in open land.
Leefgebied
Riet (Typha) en biezen (Schoenoplectus) langs meren, moerassen en waterlopen op de hoogvlakte, ongeveer tussen 2500 en 3100 m; de páramostand leeft tot ongeveer 4000 m in vochtige páramo met bamboe (Chusquea) en struikjes. Eet insecten en andere ongewervelden, die hij laag in de vegetatie zoekt. Het nest is een bolvormig bouwsel van plantenmateriaal met een zij-ingang, vastgemaakt aan rietstengels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Colombia: de oostelijke Andes in Cundinamarca en Boyacá, onder meer rond de hoogvlakte van Bogotá, het meer van Fúquene en het meer van Tota, en in de páramo van onder meer Sumapaz en Chingaza. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In de vroege ochtend langs de rietkragen van de meren en moerassen op de hoogvlakte van Bogotá en Boyacá; vogels zingen vanuit de rand van het riet en laten zich soms kort zien op een stengel.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De moerassen op de hoogvlakte zijn grotendeels drooggelegd, vervuild of overwoekerd, en de resterende rietvelden liggen versnipperd. Ook verstoring, branden in de páramo en broedparasitisme door de glanskoevogel Molothrus bonariensis spelen een rol.
Wetenschappelijke naam
Cistothorus apolinari | Chapman, 1914
Chapman beschreef de soort in 1914 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Cistothorus werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks kistos, 'struik', en thouros, 'springend, doorheen rennend'. De soortnaam eert broeder Apolinar María (overleden 1949), een in Colombia werkzame lasalliaanse broeder en ornitholoog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Suba (Tibabuyes), Bogotá, Colombia.