Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Atacamakolibrie
Atacamakolibrie | Rhodopis vesper
Oasis Hummingbird | Colibrí de oasis | Beija-flor-do-oásis
De atacamakolibrie is een middelgrote kolibrie van de oases en rivierdalen van de kustwoestijn van Peru en het noorden van Chili. Hij heeft een lange, licht gebogen snavel en een kaneelkleurige stuit. Het mannetje draagt een glinsterend rozepaarse keel en een lange, diep gevorkte staart.
Geluid
Een droge, harde tsjik en hoge, piepende reeksen; mannetjes zingen vanaf een zitplaats een kort, krassend liedje.
Opname: Ignacio Escobar — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–13 cm (het mannetje is door de staart langer), met een lange (ongeveer 3 cm), licht gebogen, zwarte snavel. Het mannetje is olijfgroen tot grijsgroen van boven, met een kaneelkleurige tot roestbruine stuit en bovenstaartdekveren. De keel is glinsterend rozepaars tot magenta met een violette glans; de rest van de onderkant is grijswit met lichtbruine flanken. De staart is lang, diep gevorkt en donker. Het vrouwtje heeft een witachtige onderkant zonder gekleurde keel, ook een kaneelkleurige stuit, en een kortere, minder gevorkte staart met witte toppen.
Verwarringssoorten
De Peruaanse schaarstaartkolibrie Thaumastura cora is kleiner, met een korte, rechte snavel en zonder kaneelkleurige stuit; het mannetje heeft lange witte staartveren. Lessons amazilia Amazilis amazilia heeft een rode snavel met donkere punt en een roestbruine onderkant. De purperkraagkolibrie Myrtis fanny is kleiner, met een kortere snavel en bij het mannetje een blauwgroene keel.
Leefgebied
Oases, irrigatielandbouw, boomgaarden, oeverstruweel, parken en tuinen in de kustwoestijn en in de rivierdalen van de westflank van de Andes, van zeeniveau tot ongeveer 3000 m, plaatselijk hoger. Foerageert aan bloemen van struiken, bomen en tuinplanten, ook aan uitheemse soorten, en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van plantenpluis op een tak, vaak in een tuin of boomgaard.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru langs de Pacifische kust en in de rivierdalen van de westflank van de Andes, van het noordwesten tot Tacna in het zuiden. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden van Chili, zuidwaarts tot in de Atacamawoestijn.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in parken, tuinen en bloeiende hagen in Lima en andere kustoases, en in de groene rivierdalen die vanuit de Andes naar de kust lopen. Let op de kaneelkleurige stuit als de vogel voor een bloem hangt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt veel voor in irrigatiegebieden en steden en profiteert van tuinen en aangeplante bloemen.
Wetenschappelijke naam
Rhodopis vesper | (Lesson, 1829)
Lesson beschreef de soort in 1829 als Ornismya vesper; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Rhodopis werd in 1854 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam verwijst naar Rhodopis (rond 500 v.Chr.), een bekende Thracische hetaere. De soortnaam is Latijn vesper, 'avond' of 'avondster'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chili.