Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Paarskeelboself
Paarskeelboself | Philodice mitchellii
Purple-throated Woodstar | Estrellita gorgipúrpura | Estrelinha-de-garganta-roxa
De paarskeelboself is een zeer kleine kolibrie van de Pacifische flank en de westelijke en centrale Andesketens van Colombia en het westen van Ecuador. Het mannetje heeft een glinsterend magentapaarse keel boven een witte borstband. Net als andere boselfen vliegt hij langzaam en zoemend, met de staart vaak omhoog gehouden.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes en een zacht, droog gekwetter.
Opname: Nick Athanas — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
7–8 cm, met een korte, rechte, zwarte snavel en een gevorkte staart. Het mannetje is donker bronsgroen van boven, met een witte vlek opzij van de stuit. De keel is glinsterend magenta tot paars, daaronder een witte borstband; de rest van de onderkant is donker grijsgroen met roestkleurige tinten op de flanken. De staart is donker en gevorkt. Het vrouwtje is van onderen kaneelkleurig met een lichte keel en borstband, een donkere oorvlek en een afgeronde staart met een roestbruine basis, een zwarte band en lichte toppen.
Verwarringssoorten
De zonneboself Chaetocercus heliodor is kleiner, met een kortere staart en bij het mannetje een rozerode keel met uitstekende zijhoeken. De witbuikboself Chaetocercus mulsant heeft een witte buik en een korte staart. De kleine boself Chaetocercus bombus is kleiner en heeft een kortere staart; het vrouwtje heeft een witachtige keel en kaneelkleurige onderkant. De amethistboself Calliphlox amethystina leeft in het laagland ten oosten van de Andes.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos, open plekken, secundair bos, koffieplantages en tuinen, vooral tussen ongeveer 800 en 2000 m, plaatselijk lager of hoger. Foerageert aan kleine bloemen van struiken en bomen, vaak in de bovenste lagen van de vegetatie, en vangt kleine insecten. Mannetjes zitten vaak op kale takjes in de top van een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de westelijke en centrale Andesketen en op de Pacifische flank, plaatselijk ook verder oostelijk. In Ecuador op de westflank van de Andes en in de voetheuvels in het westen. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos; uit het uiterste noorden van Peru zijn er hooguit enkele meldingen. Buiten het gidsgebied niet.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en in tuinen met bloeiende struiken op de westflank, bijvoorbeeld rond Mindo in Ecuador en in het koffiegebied van de centrale Andesketen in Colombia. Let op een zeer kleine kolibrie met een hommelachtige vlucht hoog in een bloeiende boom.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt ook in secundair bos en koffieplantages voor; ontbossing tast het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Philodice mitchellii | (Bourcier, 1847) (GBIF: Calliphlox mitchellii)
Bourcier beschreef de soort in 1847 als Trochilus Mitchellii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Philodice werd in 1866 ingevoerd door Mulsant, Verreaux & Verreaux. De geslachtsnaam verwijst naar Philodice, een figuur uit de Griekse mythologie. De soortnaam eert David William Mitchell (1813–1859), Engels zoöloog en kunstenaar, van 1847 tot 1859 secretaris van de Zoological Society of London. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zimapán, Hidalgo, Mexico.