Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Ayacuchomierpitta
Ayacuchomierpitta | Grallaria ayacuchensis
Ayacucho Antpitta | Tororoí de Ayacucho | Tovacuçu-de-ayacucho
De ayacuchomierpitta werd in 2020 als nieuwe soort beschreven bij de opsplitsing van de roodbruine mierpitta. Hij is genoemd naar de regio Ayacucho in Zuid-Peru, waar vrijwel alle waarnemingen vandaan komen. Het is een kleine, roodbruine bodemvogel van hoog bergbos op de oostflank van de Andes.
Geluid
Zoals bij de andere soorten van de rufula-groep verschilt de zang vooral in tempo, aantal en toonhoogte van de tonen. Hij laat korte reeksen heldere fluittonen en enkelvoudige roeptonen horen; een zangopname is het belangrijkste hulpmiddel bij de determinatie.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
14–15 cm, klein, rond en vrijwel staartloos, op lange donkere poten, met een donkere snavel. De bovendelen zijn roodbruin, de onderdelen iets lichter en meer okerkleurig, het buikmidden het lichtst. Rond het oog een smalle lichte ring. De seksen zijn gelijk. Op het uiterlijk alleen is hij nauwelijks van verwante soorten uit de rufula-groep te scheiden.
Verwarringssoorten
De junínmierpitta Grallaria obscura leeft ten noorden van de Mantaro en is vooral op zang en verspreiding te onderscheiden. De streepkopmierpitta Grallaria andicolus is groter, met een gestreepte kop en onderdelen, en leeft in opener struweel en Polylepis. De zuidelijke roestborstdwergmierpitta Grallaricula leymebambae is kleiner, met een lichte halvemaan voor het oog en een lichte buik.
Leefgebied
Dichte ondergroei en bamboe in vochtig hoog bergbos en nevelwoud, voor zover bekend ongeveer tussen 2800 en 3600 m. Hij zoekt op de grond naar ongewervelden. Over het broeden is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de oostflank van de Andes in Ayacucho, aan de westkant van de vallei van de Apurímac; enkele meldingen uit het aangrenzende Huancavelica. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopgang langs de weg van Tambo naar San Francisco in Ayacucho, in het hoge bergbos boven de Apurímac. De vogel zingt vanuit dichte begroeiing en loopt soms even over de weg of een pad.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd als aparte soort; de ruimer opgevatte roodbruine mierpitta geldt als niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en het bergbos in deze streek wordt plaatselijk gekapt voor landbouw.
Wetenschappelijke naam
Grallaria ayacuchensis | Hosner, Robbins, Isler & Chesser, 2020
Hosner, Robbins, Isler & Chesser beschreef de soort in 2020 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Grallaria werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Nieuw-Latijn grallarius, 'steltloper', naar de lange poten. De soortnaam ayacuchensis verwijst naar de regio Ayacucho in Peru, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Chupón, Ayacucho, Peru.