Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's

Mierpitta's | Grallariidae

Antpittas | Tororoíes | Antpittas

Een familie van schreeuwvogels met het zwaartepunt in de Andes, die hier haar grootste rijkdom bereikt: 56 soorten in vier geslachten, op de bodem van vochtig laaglandbos aan de Amazone-aanloop en in de Chocó, maar vooral in bergbos en nevelwoud langs de hellingen, tot in het struikgewas aan de rand van de páramo. Mierpitta's zijn bolronde vogels met een groot hoofd, grote donkere ogen, lange, sterke poten en een staart die zo kort is dat hij nauwelijks zichtbaar is. Het verenkleed is bruin, olijf en okerkleurig, bij sommige soorten met een geschubde of gestreepte borst. Ze staan rechtop op de bosbodem of op een lage tak en huppen met lange sprongen, wippen even met het lichaam en blijven dan weer roerloos staan. Al hoppend en in het bladafval wroetend zoeken ze regenwormen, insecten, larven en andere ongewervelden. Ze zijn schuw en worden veel vaker gehoord dan gezien: de zang is een reeks heldere, holle fluittonen, bij sommige soorten oplopend of dalend, en wordt vooral in de schemering van de ochtend gezongen. Veel soorten hebben een klein verspreidingsgebied, en nog in deze eeuw zijn er in de Andes nieuwe soorten ontdekt. Het nest is een komvormig bouwsel van mos, bladeren en wortels, laag in een struik of op een stronk, met meestal twee eieren.

Inheemse soorten 55 soorten

Soorten die hier van nature voorkomen: broedvogels, wintergasten en doortrekkers. Ze staan per geslacht, in de volgorde van de lijst.

Grallaricula 8 soorten

Hylopezus 3 soorten

Myrmothera 4 soorten

Grallaria 40 soorten

Dwaalgasten 1 soort

Verdwaalde vogels uit andere werelddelen. Ze hebben hier geen verspreiding en dus geen verspreidingskaart.