Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Allens mierpitta
Allens mierpitta | Grallaria alleni
Moustached Antpitta | Tororoí bigotudo | Tovacuçu-bigodudo
Allens mierpitta is een mierpitta van het vochtige bergbos van Colombia en Ecuador, herkenbaar aan zijn brede witte baardstreep (Engels: Moustached Antpitta). Hij leeft verborgen op de bosbodem en was lange tijd van zeer weinig plaatsen bekend. De wetenschappelijke naam eert de Amerikaanse zoöloog Joel Asaph Allen.
Geluid
Een reeks holle, fluitende tonen die in toonhoogte en kracht oploopt en dan snel wegsterft, enkele seconden lang; korter en sneller dan de reeks van de schubkapmierpitta. Vooral bij zonsopgang te horen.
Opname: Brian Cox — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–18 cm, rond en kortstaartig, op lange grijze poten. Kruin en nek zijn leigrijs, rug en vleugels olijfbruin. Opvallend is de brede witte baardstreep onder een donkere wangstreep; de keel is donkerbruin, met daaronder een smalle witte halve maan. Borst en buik zijn warm bruin tot okerbruin, de borst zwak donker geschubd, het midden van de buik lichter. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De schubkapmierpitta Grallaria guatimalensis is iets groter, met een zwart geschubde kruin en rug en een minder contrasterende, okerkleurige baardstreep. De bruinrugmierpitta Grallaria haplonota heeft geen grijze kruin, een egaal olijfbruine kop en okergele onderdelen, en leeft meestal lager. De geschubde mierpitta Grallaria squamigera is veel groter, met okergele, zwaar gebandeerde onderdelen.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud met dichte ondergroei, vaak in steile ravijnen en langs beekjes, ook in oud secundair bos, ongeveer tussen 1800 en 2500 m. Leeft op of vlak boven de bosbodem en zoekt insecten en regenwormen. Het nest ligt laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in de Centrale Andes en op de oostflank van de Oostelijke Andes in het zuiden. In Ecuador op de westflank in het noorden en op enkele plaatsen op de oostflank. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopgang in steile, beboste ravijnen op de middelste hoogten. In het noordwesten van Ecuador, onder meer bij Paz de las Aves nabij Mindo, komen vogels naar voederplekken met regenwormen.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De stand is klein en versnipperd; de belangrijkste bedreiging is de kap van het bergbos voor landbouw en veeteelt.
Wetenschappelijke naam
Grallaria alleni | Chapman, 1912
Chapman beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Grallaria werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Nieuw-Latijn grallarius, 'steltloper', naar de lange poten. De soortnaam eert Arthur A. Allen (1885–1964), Amerikaans ornitholoog die in 1911 het type verzamelde en later het Cornell Lab of Ornithology oprichtte. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Salento, Quindío, Colombia.