Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Amazonemierpitta
Amazonemierpitta | Myrmothera berlepschi
Amazonian Antpitta | Tororoí amazónico | Torom-torom
De amazonemierpitta is een kleine mierpitta van het zuidwestelijke Amazonegebied, die in het gidsgebied in het oosten van Peru en het noorden van Bolivia voorkomt. Hij leeft in dichte begroeiing langs rivieren en in bamboe. Vroeger stond hij in het geslacht Hylopezus; genetisch onderzoek plaatste hem bij Myrmothera.
Geluid
De zang is een reeks van zes tot tien holle, gelijkmatige fluittonen, die licht in sterkte toenemen, hoo-hoo-hoo-hoo-hoo-hoo. Zingt vooral in de vroege ochtend en tegen de avond.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
14 cm, rond en bijna staartloos op lange poten. De bovendelen zijn egaal olijfbruin, ook kruin en nek; teugel en oogring zijn vaag okergeel. De keel is wit; de borst okergeel met zwarte vlekjes die op de flanken overgaan in strepen; de buik is wit en de flanken okerbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De lijstermierpitta Myrmothera campanisona heeft een vaag bruin gestreepte, niet zwart gevlekte borst en leeft in terra-firmebos. De maskermierpitta Hylopezus auricularis heeft een grijze kruin en een zwart-wit kopmasker. De roodflankmierpitta Hylopezus macularius heeft een grijze kruin en een duidelijke bril, en komt alleen ten noorden van de Amazone voor.
Leefgebied
Dicht struikgewas en de onderlaag van bos langs rivieren, in várzea, overgangsbos en bamboe, ook in jong secundair bos, in het laagland tot ongeveer 500 m. Zoekt op de grond naar insecten en andere ongewervelden. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het oostelijke laagland, vooral in het zuidoosten in Madre de Dios, Cusco en Puno, en noordwaarts langs de Ucayali. In Bolivia in het noorden, in Pando, Beni en La Paz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilisch Amazonië, ten zuiden van de Amazone.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend naar de holle reeks in dichte oeverbegroeiing en bamboe langs rivieren in Madre de Dios, zoals in de omgeving van Manu en Tambopata. De vogel zingt vanaf de grond en blijft in dekking.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot en het leefgebied langs rivieren herstelt zich na verstoring.
Wetenschappelijke naam
Myrmothera berlepschi | (Hellmayr, 1903) (GBIF: Hylopezus berlepschi)
Hellmayr beschreef de soort in 1903 als Grallaria berlepschi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myrmothera werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks murmos, 'mier', met thēras, 'jager'. De soortnaam eert Hans von Berlepsch (1850–1915), Duits ornitholoog en verzamelaar van Zuid-Amerikaanse vogels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Engenho do Gama, Mato Grosso, Brazilië.