Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Oranjeflankmierpitta
Oranjeflankmierpitta | Myrmothera dives
Thicket Antpitta | Tororoí ventricanela colombiano | Torom-do-matagal
De oranjeflankmierpitta is een Midden-Amerikaanse mierpitta die het gidsgebied alleen in het noordwesten van Colombia bereikt. Hij leeft in dicht secundair struikgewas en ruigte, niet in hoog bos. Vroeger stond hij in het geslacht Hylopezus.
Geluid
De zang is een reeks van zes tot negen holle tonen die in toonhoogte en sterkte toenemen en abrupt eindigen, ho-ho-ho-hu-hu-HU-HU. Zingt vooral in de ochtend, vanuit dichte begroeiing.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
13–14 cm, rond en bijna staartloos op lange poten. Kruin en bovendelen zijn egaal donker olijfbruin, de kopzijden grijzig met een vage lichte teugel. De keel is wit; borst en flanken zijn okerkleurig tot oranjebruin, met vage donkere strepen op de borst; het midden van de buik is wit. Er zijn geen vleugelstippen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De brilmierpitta Hylopezus perspicillatus heeft een okergele bril, okergele stippen op de vleugeldekveren en zwart gestreepte witte onderdelen, en leeft in hoog bos. De roodkruinmierpitta Pittasoma rufopileatum is groter, met een roodbruine kruin en zwart gebandeerde onderdelen. De witteugelmierpitta Myrmothera fulviventris lijkt sterk, maar komt alleen ten oosten van de Andes voor.
Leefgebied
Dicht secundair struikgewas, ruigte op verlaten akkers, open plekken door omgevallen bomen en bosranden in het laagland en de voetheuvels, tot ongeveer 1000 m. Zoekt op de grond naar insecten en andere ongewervelden. Het nest is een kom van bladeren en takjes, laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het noordwesten, in het noorden van Chocó en in de regio Urabá in Antioquia, nabij de grens met Panama. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras via Nicaragua en Costa Rica tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend naar de stijgende reeks holle tonen in ruigte en jong secundair bos in de Urabá-regio. De vogel zit laag in de dichtste begroeiing en verplaatst zich lopend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort bewoont secundaire begroeiing na kap; het deel van het verspreidingsgebied dat in het gidsgebied ligt, is klein.
Wetenschappelijke naam
Myrmothera dives | (Salvin, 1865) (GBIF: Hylopezus dives)
Salvin beschreef de soort in 1865 als Grallaria dives; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myrmothera werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks murmos, 'mier', met thēras, 'jager'. De soortnaam is Latijn dives, 'rijk, kostbaar, weelderig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tucurrique, Costa Rica.