Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Roodflankmierpitta

Roodflankmierpitta | Hylopezus macularius

Spotted Antpitta | Tororoí moteado | Torom-carijó

De roodflankmierpitta is een kleine mierpitta van het Amazonegebied ten noorden van de Amazone, die in het gidsgebied alleen in het uiterste zuidoosten van Colombia en het noordoosten van Peru voorkomt. In dit deel van zijn gebied is de soort weinig onderzocht. De indeling van de groep is herzien: verwante vormen ten zuiden van de Amazone en in Bolivia worden nu als aparte soorten behandeld.

Roodflankmierpitta (Hylopezus macularius)
Foto: Nortondefeis — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een korte reeks van ongeveer zes holle fluittonen, hoo hoo hoo-hoo hoo-hoo. In het gidsgebied is de reeks korter dan bij vogels uit de Guyana's en Venezuela.

Luister: ZangXC612766

Opname: Fabrice Schmitt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14 cm, rond en bijna staartloos op lange, roze-grijze poten. Kruin en nek zijn grijs, de bovendelen olijfbruin. Een okergele oogring en teugel vormen een bril; een zwarte baardstreep begrenst de witte keel. De borst is okergeel met een band van zwarte druppelvlekken, de buik wit en de flanken warm okerbruin. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De lijstermierpitta Myrmothera campanisona heeft een bruine kruin, geen bril en een vaag bruin gestreepte borst in plaats van zwarte vlekken. De witteugelmierpitta Myrmothera fulviventris heeft een grijze kop met een witte teugel en grijze strepen op de borst, en leeft in struikgewas langs rivieren. De brilmierpitta Hylopezus perspicillatus lijkt sterk, maar komt alleen ten westen van de Andes voor.

Leefgebied

De bodem en onderlaag van hoog laaglandbos, zowel terra firme als galerijbos, in Colombia tot ongeveer 300 m. Houdt zich op in dichte plekken, zoals rond omgevallen bomen. Voedsel en nest zijn in het gidsgebied nauwelijks beschreven; elders eet de soort insecten en andere ongewervelden van de bosbodem.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia alleen in het uiterste zuidoosten. In Peru in het noordoosten, ten noorden van de Amazone in Loreto. Ontbreekt in Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in de vroege ochtend naar de korte, holle zang in hoog terra-firmebos ten noorden van de Amazone in Loreto. De vogel zingt vanaf de grond of een lage tak in dichte begroeiing en blijft in dekking.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in deze taxonomische opvatting. Het leefgebied in het noordwesten van het Amazonegebied is grotendeels intact; ontbossing speelt plaatselijk een rol.

Wetenschappelijke naam

Hylopezus macularius | (Temminck, 1830)

Temminck beschreef de soort in 1830 als Pitta macularia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hylopezus werd in 1909 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks hulē, 'bos', en pezos, 'lopend'. De soortnaam komt van Latijn macula, 'vlek', en betekent 'gevlekt'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.