Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Roestkapmierpitta
Roestkapmierpitta | Grallaria ruficapilla
Chestnut-crowned Antpitta | Tororoí coronicastaño | Tovacuçu-de-coroa-castanha
De roestkapmierpitta is een van de meest verbreide mierpitta's van het noordelijke Andesgebied, herkenbaar aan zijn roestbruine kop en gestreepte witte onderdelen. Hij leeft niet alleen in ongestoord bos, maar ook in struikrijke bosranden en verruigd weiland. Zijn driedelige fluitroep is een vertrouwd geluid van het bergbos.
Geluid
Een heldere, driedelige fluit: een lange eerste toon gevolgd door twee kortere tonen, in Spaanstalige streken weergegeven als compra pan. Ook overdag geregeld te horen.
Opname: Paul Molina Abril — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, rond en kortstaartig, op lange grijze poten. Kruin, nek en zijkanten van de kop zijn helder roestbruin, rug en vleugels olijfbruin. De keel is wit; borst en flanken zijn wit met brede bruine tot zwartachtige lengtestrepen, het midden van de buik is ongestreept wit. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Watkins' mierpitta Grallaria watkinsi in het droge zuidwesten heeft een doffere kruin, lichtere poten en een andere zang. De roodrugmierpitta Grallaria hypoleuca heeft roodbruine bovendelen en ongestreepte witte onderdelen. De roodnekmierpitta Grallaria nuchalis heeft een roodbruine kruin maar donkergrijze onderdelen zonder strepen.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud, bosranden, secundair bos en struikrijk weiland, ongeveer tussen 1800 en 3400 m. Zoekt op de grond naar regenwormen en insecten, vaak op open plekken en langs paden. Het nest ligt laag in dichte begroeiing.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op de west- en oostflank. In Peru op de oostflank en in het noorden ook op de westflank, zuidwaarts tot in het midden van het land. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het noorden van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister langs bosranden en paden in het bergbos naar de driedelige fluit. Op diverse plaatsen in Colombia en Ecuador, zoals Río Blanco bij Manizales, komen vogels naar voederplekken met regenwormen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt gedeeltelijke ontbossing en komt ook voor in een kleinschalig agrarisch landschap met bosresten.
Wetenschappelijke naam
Grallaria ruficapilla | de Lafresnaye, 1842
De Lafresnaye beschreef de soort in 1842 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Grallaria werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Nieuw-Latijn grallarius, 'steltloper', naar de lange poten. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'rood', en capillus, 'haar van het hoofd': met rossige kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.