Alle soorten › Zangvogels › Mierpitta's › Zuidelijke roestborstdwergmierpitta
Zuidelijke roestborstdwergmierpitta | Grallaricula leymebambae
Rufous-breasted Antpitta | Ponchito pechicastaño sureño | Tovaquinha-de-peito-ruivo
De zuidelijke roestborstdwergmierpitta is afgesplitst van de noordelijke roestborstdwergmierpitta op grond van verschillen in zang en hoogtevoorkeur. Hij leeft in de ondergroei van vochtig bergbos, sterk gebonden aan Chusquea-bamboe, van Ecuador tot Bolivia. De wetenschappelijke naam verwijst naar Leymebamba in het Peruaanse departement Amazonas.
Geluid
De zang is een reeks heldere, dalende fluittonen, trager en hoger dan bij de noordelijke roestborstdwergmierpitta. Daarnaast zachte, losse fluittonen.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm, iets groter dan de noordelijke soort, rond en kortstaartig, op lange grijsachtige poten. De bovendelen zijn donkerbruin tot leibruin, kruin en wangen zonder roodbruin. Voorhoofd, teugel en oogring zijn roestkleurig. Keel, borst en flanken zijn roestbruin, met een witte halve maan op de onderkeel en een wit buikmidden. De snavel is donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De noordelijke roestborstdwergmierpitta Grallaricula ferrugineipectus komt alleen in Colombia en Venezuela voor en leeft lager. De grijskapdwergmierpitta Grallaricula nana heeft een leigrijze kruin; hij leeft in Ecuador en noord-Peru in hetzelfde bamboerijke bos. De okerborstdwergmierpitta Grallaricula flavirostris heeft een okergele borst en een gele snavel en leeft lager. De okerkapdwergmierpitta Grallaricula ochraceifrons heeft witte, zwart gestreepte onderdelen.
Leefgebied
De ondergroei van vochtig bergbos, vooral in en bij dichte Chusquea-bamboe, ongeveer tussen 1750 en 3350 m. Foerageert laag in de vegetatie en pikt insecten en andere ongewervelden van bladeren en stengels. Over het broeden is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador zeer plaatselijk op de westflank, onder meer in Pichincha bij Quito en in Loja. In Peru op de westflank in Piura en Lambayeque, en op de oostflank vanaf het zuiden van Amazonas, ten zuiden van de Marañón, zuidwaarts door het land. In Bolivia op de oostflank in het westen, vooral in La Paz. Ontbreekt in Colombia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in bamboerijk bergbos langs wegen door het nevelwoud van de Peruaanse oostflank naar de trage fluitreeks. De vogel zit laag in de bamboe en is vaak alleen kort te zien.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van bamboerijk bergbos, dat plaatselijk wordt gekapt of afgebrand.
Wetenschappelijke naam
Grallaricula leymebambae | Carriker, 1933
Carriker beschreef de soort in 1933 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Grallaricula werd in 1858 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van het geslacht Grallaria, Nieuw-Latijn voor 'steltloper'. De soortnaam verwijst naar Leymebamba in de regio Amazonas in Peru. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Leymebamba, Amazonas, Peru.