Alle soorten › Zangvogels › Mierklauwieren › Bamboemierklauwier
Bamboemierklauwier | Cymbilaimus sanctaemariae
Bamboo Antshrike | Batará de bambú | Choca-do-bambu
De bamboemierklauwier is een fijn gebandeerde mierklauwier die vrijwel alleen leeft in bestanden van Guadua-bamboe in het zuidwesten van Amazonië. Hij is nauw verwant aan de zebramierklauwier, maar verschilt in oogkleur, zang en leefgebied. In het gidsgebied komt hij voor in het zuidoosten van Peru en het noorden van Bolivia.
Geluid
De zang is een luide, licht dalende reeks van ongeveer acht tot vijftien metaalachtig klinkende tonen. Roepjes zijn een scherpe, vaak herhaalde enkele toon, een dunne, droge ratel en een jengelende, vragende toon.
Opname: Felipe Arantes — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een zware, aan de punt gehaakte snavel, een kleine kuif en een donkerbruin oog. Het mannetje heeft een zwart voorhoofd en een zwarte kruin; de rest van het lichaam is fijn zwart-wit gebandeerd. Het vrouwtje heeft een roodbruine kruin met zwarte toppen aan de kuifveren, fijn donkerbruin en lichtgeelbruin gebandeerde bovendelen en staart, een witachtige keel en een kaneelokerkleurige onderzijde met donkere bandering op zijden en flanken.
Verwarringssoorten
De zebramierklauwier Cymbilaimus lineatus heeft een rood oog, leeft niet speciaal in bamboe en zingt een korte reeks zachte, stijgende fluittonen; het vrouwtje is van onderen sterker gebandeerd. De marmermierklauwier Frederickena unduliger is groter, met een gegolfde in plaats van gebandeerde tekening, en leeft dichter bij de grond. De gebandeerde mierklauwier Thamnophilus doliatus heeft een licht oog, een minder zware snavel en grovere bandering; het vrouwtje is van boven egaal roodbruin.
Leefgebied
Dichte bestanden van Guadua-bamboe in vochtig laagland- en voetheuvelbos, tot ongeveer 1450 m. Foerageert in paren in de onderlaag en middenlaag tussen de bamboestengels en zoekt grote insecten en andere geleedpotigen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: in het zuidoosten, vooral in Madre de Dios en Cusco, met uitlopers naar Ucayali, Junín en Puno. Bolivia: in het noorden (Pando, La Paz en Beni). Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuidwesten van Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bamboebestanden langs wegen en paden in Manu en Tambopata. De luide, metaalachtige zang verraadt een paar dat verborgen tussen de stengels zit.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand gaat vermoedelijk achteruit, maar directe bedreigingen zijn niet bekend; de soort is afhankelijk van bamboebos.
Wetenschappelijke naam
Cymbilaimus sanctaemariae | Gyldenstolpe, 1941
Gyldenstolpe beschreef de soort in 1941 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Cymbilaimus werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam combineert Latijn cymba, 'bootje' (vooral de boot van Charon), met het geslacht Lanius, 'klauwier'; Cabanis en Heine (1860) lazen het tweede deel als Grieks laimos, 'keel'. De soortnaam sanctaemariae is middeleeuws Latijn voor 'van de heilige Maria', de moeder van God (Spaans Madre de Dios). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit samenvloeiing van de Río Madre de Dios en de Río Beni, Bolivia.