Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Bandbuikspecht
Bandbuikspecht | Veniliornis nigriceps
Bar-bellied Woodpecker | Carpintero ventribarrado | Pica-pau-de-barriga-barrada
De bandbuikspecht is de specht van het hoogste bergbos in de Andes, van het nevelwoud tot aan de boomgrens en in Polylepis-bosjes. Hij is van top tot buik dicht gebandeerd en heeft een donkere kop met fijne witte strepen. De soort komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
Een korte, raspende ratel en losse, scherpe kiek-roepen; roept vrij weinig. Roffelt in korte reeksen.
Opname: Charlie Vogt — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, met een rechte, donkere snavel. De bovendelen zijn brons- tot olijfgroen, de staart donker met lichte bandjes. Het gezicht is zwartachtig met een smalle witte wenkbrauwstreep en een witte baardstreep. De hele onderkant, van keel tot onderstaartdekveren, is dicht gebandeerd in donker olijf en geelwit. Het mannetje heeft een rode kruin met zwarte veerpunten, het vrouwtje een zwarte kruin.
Verwarringssoorten
De geelbuikspecht Veniliornis dignus is kleiner, leeft meestal lager en heeft een effen gele onderbuik. De roodmantelspecht Colaptes rivolii heeft een rode mantel en een gele, ongebandeerde buik. De olijfrugspecht Colaptes rubiginosus is groter, met een grijze kruin en een lichte wang, en leeft meestal lager.
Leefgebied
Hoog nevelwoud en dwergbos tot aan de boomgrens, Polylepis-bos, bosjes en struweel met Chusquea-bamboe aan de rand van páramo en puna, ruwweg tussen 2000 en 4000 m. Zoekt insecten en larven op bemoste takken, stammen en bamboestengels, vaak in gemengde groepen. Broedt in een zelf uitgehakte holte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Centrale en Oostelijke Cordillera, vooral in het zuiden. In Ecuador op beide flanken van de Andes in de hoogste bosgordel. In Peru langs de hele oostflank en plaatselijk op de westflank in het noorden. In Bolivia op de oostflank van La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in het laagland en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij de boomgrens en in Polylepis-bosjes, bijvoorbeeld langs hooggelegen wegen in het noorden van Ecuador en rond Cusco. Volg gemengde groepen van tangaren en ovenvogels; de specht trekt vaak mee.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het hooggelegen bos en de Polylepis-bosjes worden plaatselijk gekapt en afgebrand, maar de soort heeft een groot verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Veniliornis nigriceps | (d'Orbigny, ACVMD, 1840)
D'Orbigny, ACVMD beschreef de soort in 1840 als Picus nigriceps; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Veniliornis werd in 1854 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Venilia, een Romeinse godin, met Grieks ornis, 'vogel'. De soortnaam komt van Latijn niger, 'zwart', en -ceps, 'kop', naar de donkere kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Palca Grande, Ayopaya, Bolivia.