Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Bandstaartsierragors
Bandstaartsierragors | Rhopospina alaudina
Band-tailed Sierra Finch | Yal platero | Tico-tico-serrano-de-cauda-barrada
De bandstaartsierragors is een kleine sierragors van droog, open land in de Andes van Ecuador tot Chili en Argentinië. De witte band over het midden van de staart is vooral in vlucht zichtbaar. Het mannetje zingt vaak in een korte zangvlucht, waarbij hij met gespreide staart omlaag glijdt.
Geluid
De zang is een korte, droge reeks tsjilpende en zoemende tonen, vaak tijdens de zangvlucht. De roep is een zacht tsjip.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
14 cm, met een spitse, oranjegele snavel en oranjegele poten. Het mannetje heeft een grijze kop en borst, een bruingrijze, donker gestreepte rug en een witte buik; de staart is donker met een brede witte band. Het vrouwtje is bruin met donkere strepen, ook op de borst, en heeft dezelfde staartband en een bleker gele snavel. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De grijsborstsierragors Geospizopsis plebejus heeft een donkere snavel en geen witte staartband. De witstaartcatamenia Catamenia analis heeft ook een witte band in de staart, maar is egaler grijs, met een dikkere, gelige snavel en een kastanjebruine anaalstreek. De rouwsierragors Rhopospina fruticeti is groter, met een zwarte borst en witte vleugelstrepen.
Leefgebied
Droog, open land met verspreide struiken, cactussen en grasland, akkers, terrassen en rotsige hellingen, ongeveer tussen 1500 en 4000 m; in het zuiden van Peru plaatselijk lager in de kustvalleien en lomas. Zoekt op de grond naar zaden. Het nest is een kom van gras, verscholen tussen stenen of onder een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in de droge inter-Andesdalen en in het zuiden (Loja). In Peru wijdverbreid in de Andes en op de westhelling, plaatselijk tot aan de kust. In Bolivia in het westen, in de droge dalen en op het altiplano. Ontbreekt in Colombia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Chili en het westen van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in droog, open land met akkertjes en struiken naar kleine vinken die bij het opvliegen een witte staartband tonen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en plaatselijk algemeen; verdraagt kleinschalige landbouw.
Wetenschappelijke naam
Rhopospina alaudina | (Kittlitz, 1833) (GBIF: Porphyrospiza alaudina)
Kittlitz beschreef de soort in 1833 als Fringilla alaudina; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Rhopospina werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks rhōps, 'struik', en spinos, 'vink'. De soortnaam komt van Latijn alaudinus, van alauda, 'leeuwerikachtig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Valparaíso, Chili.