Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Blauwbuiksabelvleugel
Blauwbuiksabelvleugel | Campylopterus falcatus
Lazuline Sabrewing | Alasable lazulita | Asa-de-sabre-lazulita
De blauwbuiksabelvleugel is een sabelvleugel van de bergbossen van Colombia en Venezuela, met een glinsterend violetblauwe keel en borst en een grotendeels roodbruine staart. Die staart onderscheidt hem van de andere sabelvleugels in het gidsgebied. Hij bezoekt ook tuinen en koffieplantages met bloeiende struiken.
Geluid
Hoge, scherpe tsjip-tonen. De zang is een reeks tjilpende en piepende tonen vanaf een zitplaats aan de bosrand.
Opname: Mauricio Álvarez Rebolledo (Colección de Sonidos Ambientales - Instituto Humboldt) — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een gebogen, zwarte snavel. Het mannetje is glanzend groen van boven, met een glinsterend violetblauwe keel en borst en een groene buik. De staart is kastanjebruin met een smalle donkere eindrand; het middelste paar pennen is bronsgroen. Het vrouwtje is groen van boven en grijs van onder, met een violetblauwe keelvlek en dezelfde roodbruine staart. Het mannetje heeft verbrede schachten aan de buitenste handpennen.
Verwarringssoorten
De santamartasabelvleugel Campylopterus phainopeplus, in de Sierra Nevada de Santa Marta, heeft een staalblauwe staart zonder roodbruin. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl heeft ook een roodbruine staart, maar een rechte snavel met een rode basis en een groene keel. De violette sabelvleugel Campylopterus hemileucurus, alleen een dwaalgast, is groter en geheel donkerviolet, met witte staarthoeken.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos, open plekken, oud secundair bos, struikgewas, schaduwkoffie en tuinen, meestal tussen ongeveer 1000 en 2500 m, soms tot 3000 m. Foerageert op lage tot middelhoge hoogte bij bloeiende struiken en vangt insecten. Het nest is een kom van mos aan een twijg of op een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Andes, vooral in de Oostelijke Cordillera, verder in de Sierra Nevada de Santa Marta en de Serranía de Perijá. In Ecuador zeldzaam en plaatselijk in het noorden, op de oostflank. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het noorden en westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij bloeiende struiken langs bosranden en in tuinen op middelste hoogten, bijvoorbeeld in de Sierra Nevada de Santa Marta of rond Bogotá in de Oostelijke Cordillera. Let op de roodbruine staart bij het hangen voor een bloem.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort verdraagt bosranden, struikgewas en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Campylopterus falcatus | (Swainson, 1821)
Swainson beschreef de soort in 1821 als Trochilus falcatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campylopterus werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Grieks kampulos, 'gebogen', met pteron, 'vleugel', naar de verdikte, gebogen schachten van de buitenste handpennen. De soortnaam komt van Latijn falcatus, 'sikkelvormig', naar de gebogen handpennen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noord-Venezuela.