Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Blauwe incakolibrie
Blauwe incakolibrie | Coeligena helianthea
Blue-throated Starfrontlet | Inca ventrivioleta | Inca-de-garganta-azul
De blauwe incakolibrie is een donkere incakolibrie met een lange, rechte snavel van het hoge nevelwoud en de páramorand in de Oostelijke Cordillera van Colombia en het aangrenzende westen van Venezuela. Het mannetje heeft een violette buik en een glinsterend blauwgroene stuit. De soort komt ook voor in tuinen en parken op de hoogvlakte rond Bogotá.
Geluid
Een scherp, droog tsjik, vaak herhaald bij het foerageren, en een snel gekwetter bij achtervolgingen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
13–14 cm, met een lange, rechte zwarte snavel van ruim 3 cm. Het mannetje is zeer donker groen, van een afstand bijna zwart, met een glinsterend groen voorhoofd, een kleine blauwviolette vlek op de keel, een glanzend rozeviolette buik en een glinsterend blauwgroene stuit. De staart is bronsgroen en licht gevorkt. Het vrouwtje heeft een kaneelkleurige keel en is groen gevlekt op een lichtbruine ondergrond van onder, met een violette waas op de buik en eveneens een blauwgroene stuit. Achter het oog zit bij beide seksen een klein wit vlekje.
Verwarringssoorten
De goudbuikincakolibrie Coeligena bonapartei komt in hetzelfde gebied voor, maar heeft een goudgele tot oranje buik en een goudgroene stuit. De gekraagde incakolibrie Coeligena torquata heeft een witte borstband en witte zijkanten aan de staart. De bronzen incakolibrie Coeligena coeligena is egaal bronsbruin en leeft lager. De draadvleugelkolibrie Lafresnaya lafresnayi heeft een kortere, gebogen snavel en een staart met veel wit.
Leefgebied
Hoog nevelwoud, elfenwoud, bosranden en struikgewas in de overgang naar het páramo, ruwweg tussen 2500 en 3300 m, plaatselijk lager. Komt ook in tuinen, parken en heggen met bloeiende struiken. Bezoekt bloemen met lange kelken en vangt kleine insecten. Het nest is een napje van mos en plantenpluis aan een tak of tussen wortels op een steile helling.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Oostelijke Cordillera, van Norte de Santander en Santander zuidwaarts tot Cundinamarca. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het aangrenzende westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In parken, tuinen en bosjes met bloeiende struiken rond Bogotá en in het nevelwoud van de Oostelijke Cordillera, bijvoorbeeld bij voederplaatsen. Het mannetje toont de violette buik vooral in zijlicht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het hooggelegen bos is sterk versnipperd, maar de soort verdraagt struweel, bosjes en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Coeligena helianthea | (Lesson, 1839)
Lesson beschreef de soort in 1839 als Ornismya helianthea; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Coeligena werd in 1833 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam komt van Latijn coeligenus, 'hemelgeboren' of 'hemels'. De soortnaam komt van Grieks hēlios, 'zon', en antheion, 'bloesem, bloem'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.