Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauwgroene pitpit
Blauwgroene pitpit | Dacnis viguieri
Viridian Dacnis | Dacnis verdoso | Saí-verde-azulado
De blauwgroene pitpit is een pitpit met een klein verspreidingsgebied in het oosten van Panama en het uiterste noordwesten van Colombia. Het mannetje glanst groenachtig turkoois, met een zwart masker, zwarte rug en gele ogen. Binnen het gidsgebied is hij alleen bekend uit het Colombiaanse Chocó en de omgeving van de Golf van Urabá, waar hij schaars is.
Geluid
Weinig bekend. Dunne, hoge tsip-roepjes, vergelijkbaar met die van andere pitpits.
Opname: Carlos Bran — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een korte, spitse, donkere snavel en gele ogen. Het mannetje is glanzend groenachtig turkoois, met zwarte teugels, een zwart midden van de rug en zwarte vleugels en staart; de vleugeldekveren zijn turkoois omrand. Het vrouwtje is groen van boven en lichter geelgroen van onderen, zonder blauwe kop, met donkere vleugels met groene randen en eveneens lichte ogen.
Verwarringssoorten
Het mannetje van de blauwe pitpit Dacnis cayana is blauwer, heeft een zwarte keelvlek en donkere ogen; het vrouwtje heeft een blauwe kop. Het mannetje van de rooddijpitpit Dacnis venusta is zwart van onderen. Het vrouwtje van de groene suikervogel Chlorophanes spiza is groter en egaal groen, met een langere, gebogen, gelige snavel.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos en hoog secundair bos, tot ongeveer 600 m. Eet kleine vruchten en insecten, alleen, in paartjes of in gemengde groepen in de kronen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste noordwesten: het noorden van Chocó en de omgeving van de Golf van Urabá. Komt niet voor in Ecuador, Peru en Bolivia, en niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama (Darién).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Alleen in het noordwesten van Colombia, bij bosranden en vruchtdragende bomen in het laagland en de lage voetheuvels. Bekijk groenachtige pitpits met gele ogen in gemengde groepen goed.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd, maar met een klein verspreidingsgebied en schaars. Ontbossing in het noordwesten van Colombia kan de soort plaatselijk treffen.
Wetenschappelijke naam
Dacnis viguieri | Oustalet, J-FÉ, 1883
Oustalet, J-FÉ beschreef de soort in 1883 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Dacnis werd in 1816 ingevoerd door Cuvier, GLCFD. De geslachtsnaam komt van Grieks daknis, een niet-geïdentificeerde vogel uit Egypte die Hesychius van Alexandrië en Festus noemen. De soortnaam eert dr. Camille Viguier (1850–1930), Frans zoöloog en verzamelaar in Panama. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Golf van Darién, Panama.