Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodborstpitpit
Roodborstpitpit | Dacnis berlepschi
Scarlet-breasted Dacnis | Dacnis pechiescarlata | Saí-de-peito-escarlate
De roodborstpitpit leeft alleen in het Chocó-laagland van het zuidwesten van Colombia en het noordwesten van Ecuador. Het mannetje combineert een blauwe kop en rug met zilverachtige strepen, een brede rode borstband en een lichte buik; ook het bruine vrouwtje heeft een rode borst. Paartjes en groepjes foerageren in de kronen, vaak met gemengde groepen tangaren.
Geluid
Hoge, dunne tsit-roepjes; de zang is een korte reeks hoge tonen die weinig opvalt.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, met een korte, spitse, donkere snavel en gele ogen. Het mannetje heeft een hyacintblauwe kop met een klein zwart masker van de teugel tot net achter het oog; rug en schouders zijn blauw met zilverachtige strepen, de stuit is lichter blauw en ongestreept. Over de borst loopt een brede rode band die naar onderen in geel overgaat; de buik is witachtig beige. Het vrouwtje is bruin tot donker sepiabruin van boven, met een rood tot roodoranje waas op de borst, roestbeige op de onderbuik, roestbruine flanken en een beigewitte buik.
Verwarringssoorten
Door de rode borst bij beide seksen onmiskenbaar. Het mannetje van de rooddijpitpit Dacnis venusta is van onderen zwart, met rood alleen op de dijen. Het mannetje van de blauwe pitpit Dacnis cayana is turkooisblauw zonder rood en het vrouwtje is groen.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig laagland- en voetheuvelbos, hoog secundair bos en bomen bij open plekken, in Colombia tot ongeveer 1000 m en in Ecuador tot ongeveer 600 m. Eet kleine vruchten en insecten, vaak in gemengde groepen in de kronen. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het zuidwesten, in Nariño. In Ecuador in het noordwesten, zuidwaarts tot het midden van de provincie Los Ríos. Ontbreekt in Peru en Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bosresten en aan bosranden in het laagland en de voetheuvels van Esmeraldas in Noordwest-Ecuador, bij vruchtdragende bomen waar gemengde groepen tangaren foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd volgens de beoordeling van 2025; eerder gold de soort als kwetsbaar. De stand is onbekend en neemt vermoedelijk af door de omvangrijke ontbossing in het Chocó-laagland van Ecuador en Colombia.
Wetenschappelijke naam
Dacnis berlepschi | Hartert, 1900
Hartert beschreef de soort in 1900 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Dacnis werd in 1816 ingevoerd door Cuvier, GLCFD. De geslachtsnaam komt van Grieks daknis, een niet-geïdentificeerde vogel uit Egypte die Hesychius van Alexandrië en Festus noemen. De soortnaam eert Hans Hermann Carl Ludwig graaf von Berlepsch (1850–1915), Duits ornitholoog en verzamelaar, gespecialiseerd in de Neotropische vogels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lita, Ecuador.