Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Boliviaanse boomgors
Boliviaanse boomgors | Poospiza boliviana
Bolivian Warbling Finch | Monterita boliviana | Quem-te-vestiu-boliviano
De Boliviaanse boomgors is een vrij grote boomgors van struweel en droge dalen in de Andes, vrijwel beperkt tot Bolivia. Grijze bovendelen, een lange witte wenkbrauwstreep, een witte keel en roodbruine borst en flanken bepalen het beeld. Hij is verwant aan de kleinere roodflankboomgors, die in hetzelfde gebied voorkomt.
Geluid
De zang is nauwelijks beschreven. De roep is een scherp twiep.
Opname: GABRIEL LEITE — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een kleine, spitse, donkergrijze snavel en zwartachtige poten. Kruin grijs, met een lange witte wenkbrauwstreep tegen een donkergrijs gezicht. Bovendelen grijsbruin; vleugels grijsbruin met roodbruine randen aan de armpennen. Staart donker, met brede witte toppen aan de buitenste veren. Keel wit, borst en flanken roodbruin, buik en onderstaartdekveren wit tot okerwit. Seksen gelijk. Jonge vogels zijn bleker en doffer, met een okerkleurige wenkbrauwstreep en vage strepen op de onderdelen.
Verwarringssoorten
De roodflankboomgors Poospizopsis hypocondria is kleiner, met een zwartachtige baardstreep, een grijze borst en alleen roodbruine flanken. De cochabambaboomgors Poospiza garleppi is groter en heeft een roodbruin gezicht en roodbruine onderdelen zonder witte keel; zij leeft in Polylepis-bos hoger in de bergen. De kastanjebuikboomgors Poospiza whitii heeft een zwarte kop en donker leigrijze bovendelen. De gekraagde boomgors Poospiza hispaniolensis heeft geen roodbruin op de borst.
Leefgebied
Droog tot halfvochtig struweel, open bos, struikrijke hellingen en ruigte langs beken in de droge dalen van de Andes, ruwweg tussen 1600 en 3100 m. Foerageert in struiken en op de grond, op insecten en zaden. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de Andes, van het oosten van La Paz via Cochabamba en het westen van Santa Cruz tot het westen van Chuquisaca en Tarija, met enkele meldingen in Potosí. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste noordwesten van Argentinië (Salta).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke droge dalen rond Cochabamba en in het westen van Santa Cruz; de vogels foerageren in paren of kleine groepjes in de struiken en laag op de grond.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt, maar de soort is plaatselijk vrij algemeen en verdraagt een zekere mate van begrazing en kap.
Wetenschappelijke naam
Poospiza boliviana | Sharpe, 1888
Sharpe beschreef de soort in 1888 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Poospiza werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks poa, 'gras', en spiza, 'vink'. De soortnaam verwijst naar Bolivia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.