Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodbrauwboomgors

Roodbrauwboomgors | Poospiza rufosuperciliaris

Rufous-browed Hemispingus | Hemispingo cejirrufo | Tico-tico-de-sobrancelha-ruiva

De roodbrauwboomgors leeft alleen in Peru, in bamboe en struweel aan de boomgrens op de oostflank van de Andes. Hij werd lang als hemispingus beschouwd, maar blijkt nauw verwant aan de boomgorzen van het geslacht Poospiza. De zwarte kop met een brede roodbruine wenkbrauwstreep en de roodbruine keel en borst zijn kenmerkend.

Roodbrauwboomgors (Poospiza rufosuperciliaris)
Foto: Nick Athanas — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een luide reeks schokkerige, draderige piepjes en tjiptonen. De roep is een droog tik of tsip.

Luister: ZangXC54552

Opname: Daniel Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto

Herkenning

15–16 cm, met een spitse, donkere snavel. De kop is grotendeels zwart, met een brede kaneelroodbruine wenkbrauwstreep die tot de nek doorloopt. Bovendelen en staart donker leigrijs, vleugeldekveren lichter grijs. Keel, borst en bovenbuik kaneelroodbruin; onderbuik, flanken en onderstaartdekveren donkergrijs met een bruine zweem. Seksen gelijk. Jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De okerbrauwhemispingus Kleinothraupis calophrys heeft een oranjegele wenkbrauwstreep en gele onderdelen en leeft verder zuidelijk. De roestbrauwboomgors Microspingus erythrophrys is grijs boven en wit onder, met een roodbruine wenkbrauwstreep, en komt alleen in Bolivia voor. De goudkaptangare Thlypopsis ruficeps heeft een roodbruine kop en gele onderdelen.

Leefgebied

Elfenbos en vochtig bergbos aan de boomgrens, vooral met plekken Chusquea-bamboe, ruwweg tussen 2250 en 3500 m. Foerageert laag in dichte vegetatie, in paren of kleine groepjes, op insecten. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Alleen in Peru: op de oostflank van de Andes, plaatselijk en onderbroken, van het midden van Amazonas via San Martín en La Libertad tot het zuiden van Huánuco, waar de meeste waarnemingen vandaan komen. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-11-01 – 2026-10-31), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in bamboestruweel aan de boomgrens in Huánuco; de vogels houden zich laag in dichte vegetatie op en laten vaak eerst hun droge roep horen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd; eerder als gevoelig en kwetsbaar beoordeeld. De stand wordt geschat op 1500–7000 volwassen vogels. Het regelmatig afbranden van de aangrenzende graslanden drukt de boomgrens omlaag en vernietigt leefgebied; ook toenemende begrazing door vee is een bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Poospiza rufosuperciliaris | (Blake & Hocking, 1974)

Blake & Hocking beschreef de soort in 1974 als Hemispingus rufosuperciliaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Poospiza werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks poa, 'gras', en spiza, 'vink'. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en supercilium, 'wenkbrauw', naar de roodbruine wenkbrauwstreep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.