Alle soorten › Spechtachtigen › Amerikaanse baardvogels › Bonte baardvogel
Bonte baardvogel | Eubucco versicolor
Versicolored Barbet | Cabezón versicolor | Capitão-versicolor
De bonte baardvogel is de baardvogel van de bergbossen op de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia, waar hij de roodkopbaardvogel vervangt. Het mannetje combineert rood, blauw, geel en groen, en de tekening van kop en borst verschilt tussen de ondersoorten. Net als zijn verwanten zoekt hij in dode bladeren naar insecten.
Geluid
Weinig vocaal. De zang is een zachte, lage, kikkerachtige triller; daarnaast schorre roepjes.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, gedrongen, met een dikke, lichte, geelgroene snavel. Het mannetje heeft een rode kruin en keel, blauw op wangen en achterhals en een gele of rode band onder de keel; de bovendelen zijn groen en de buik is geelgroen met groene strepen op de flanken. Het vrouwtje heeft een groene kruin, blauwe wangen, een blauwgrijze tot gelige keel en minder rood. Jonge vogels lijken op het vrouwtje. De ondersoorten verschillen in de verdeling van rood, blauw en geel aan kop en borst.
Verwarringssoorten
De roodkopbaardvogel Eubucco bourcierii leeft verder naar het noorden; het mannetje heeft een geheel rode kop en borst zonder blauw. De citroenkeelbaardvogel Eubucco richardsoni leeft lager, in het laagland; het mannetje heeft een zwart gezicht en een citroengele keel. De carabayabaardvogel Eubucco tucinkae leeft in oeverbos in het laagland; het mannetje heeft een geheel rode kop en een gele nekband.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud op de oostflank, bosranden en hoog secundair bos, meestal tussen 1000 en 2500 m. Foerageert in het middelste en hoge bladerdak in gemengde groepen en haalt insecten en spinnen uit dode bladeren; eet ook vruchten. Nestelt in een holte in dood hout.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes, van het centrale deel van het land zuidwaarts tot Puno. In Bolivia op de oostflank in La Paz, Cochabamba en het westen van Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen langs bosweggetjes in het bergbos, bijvoorbeeld langs de Manu-weg in Peru of in de Yungas boven Coroico in Bolivia. Let op vogels die zich in bosjes dode bladeren werken.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige afbakening. De soort heeft een vrij groot verspreidingsgebied in ongerept bergbos en lijkt plaatselijk vrij algemeen; ontbossing op de oostflank is de voornaamste bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Eubucco versicolor | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Bucco versicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Eubucco werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert Grieks eu, 'goed' of 'echt', met de geslachtsnaam Bucco (Latijn bucca, 'wang'). De soortnaam komt van Latijn versicolor, 'veelkleurig' of 'van kleur wisselend'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maynas, Loreto, Peru.