Alle soorten › Spechtachtigen › Amerikaanse baardvogels › Roodkruinbaardvogel
Roodkruinbaardvogel | Capito aurovirens
Scarlet-crowned Barbet | Cabezón oliva | Capitão-de-coroa
De roodkruinbaardvogel is een grote, donkere baardvogel van overstromingsbos langs de rivieren van het westelijke Amazonebekken. Hij wijkt in kleur af van de andere Capito-soorten: olijfbruin van boven, zonder zwart. Het mannetje heeft een rode, het vrouwtje een witachtige kruin.
Geluid
Een reeks lage, kikkerachtige, kwakende tonen, vaak in duet, en een schorre ratel.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19 cm, fors, met een zware, kegelvormige, grijsachtige snavel. De bovendelen zijn donker olijfbruin, de keel en borst oranje tot oranjegeel, de buik olijfbruin. Het mannetje heeft een scharlakenrode kruin en nek; bij het vrouwtje zijn kruin en nek witachtig tot lichtgrijs. Jonge vogels zijn doffer, met minder oranje op de borst.
Verwarringssoorten
De gouden baardvogel Capito auratus heeft zwarte bovendelen met gele strepen, een oranje tot gele keel en gevlekte flanken, en leeft meer in terra-firmebos. De citroenkeelbaardvogel Eubucco richardsoni is kleiner en groen van boven, met een zwart of blauwgrijs gezicht.
Leefgebied
Várzea-bos, bos op riviereilanden en langs oxbowmeren, moerasbos en bosranden langs rivieren, in het laagland tot ongeveer 400 m; zelden in terra-firmebos. Eet vooral vruchten en daarnaast insecten, in het middelste en hoge bladerdak, soms met gemengde groepen. Nestelt in een holte in dood hout.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het zuidoosten (Putumayo en Amazonas, langs de grote rivieren). In Ecuador in het oostelijke laagland langs de Napo, de Aguarico en andere rivieren. In Peru in het noordoostelijke laagland, langs de Amazone, de Marañón, de Ucayali en hun zijrivieren, zuidwaarts tot ongeveer Ucayali. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië langs de Solimões.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in várzea-bos en op riviereilanden langs de Napo en de Amazone, bijvoorbeeld rond Iquitos en bij de lodges langs de Napo; tochten per boot langs oevers en eilanden geven vaak zicht op de boomtoppen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in geschikt overstromingsbos vrij algemeen; houtkap en ontginning langs de rivieren vormen plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Capito aurovirens | (Cuvier, GLCFD, 1829)
Cuvier, GLCFD beschreef de soort in 1829 als Bucco aurovirens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Capito werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn capito, 'met een grote kop'. De soortnaam combineert Latijn aurum, 'goud', met virens, 'groen', en betekent 'goudgroen'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.