Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Bonte strandloper
Bonte strandloper | Calidris alpina
Dunlin | Correlimos común | Maçarico-de-papo-preto
De bonte strandloper is een van de talrijkste steltlopers van het noordelijk halfrond. Noord-Amerikaanse vogels overwinteren langs de kusten zuidelijk tot in Mexico en Midden-Amerika. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast vastgesteld.
Geluid
Een raspend, schel trrie of kreeep, vaak bij het opvliegen.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–22 cm, een gedrongen strandloper met een vrij lange, zwarte snavel die aan de punt licht naar beneden buigt en korte, zwarte poten. In winterkleed effen bruingrijs van boven, met een grijsachtige, vaag gestreepte borst en een witte buik. In broedkleed een roodbruine rug en een grote zwarte vlek op de buik. Jonge vogels hebben roodbruin en zwart geschubde bovendelen en zwarte vlekjes op de flanken. In de vlucht een witte vleugelstreep en een stuit met een donkere middenstreep en witte zijkanten. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De Alaskastrandloper Calidris mauri is kleiner, met een kortere snavel en lichtere bovendelen. De krombekstrandloper Calidris ferruginea is slanker en hoger op de poten, met een over de hele lengte gebogen snavel en een witte stuit. De drieteenstrandloper Calidris alba is witter, met een kortere, rechte snavel en een zwarte vlek op de schouder.
Leefgebied
Getijdenvlakten, lagunes, estuaria en zoutpannen aan de kust. Foerageert in groepen en port met snelle bewegingen in slik naar wormen, weekdieren en kreeftjes. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast, met enkele waarnemingen aan de kust. Broedt op de toendra van Noord-Amerika, Europa en Azië; de Noord-Amerikaanse vogels overwinteren zuidelijk tot in Mexico en Midden-Amerika.
Hoe en wanneer kijken
Een dwaalgast valt vooral op tussen groepen Alaskastrandlopers en grijze strandlopers op slikvlakten aan de kust tussen november en maart; let op de langere, aan de punt gebogen snavel en de bruingrijze borst.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De wereldstand is groot, maar enkele ondersoorten nemen af door het verlies van getijdengebieden langs de trekroutes.
Wetenschappelijke naam
Calidris alpina | (Linnaeus, 1758)
Linnaeus beschreef de soort in 1758 als Tringa alpina; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Calidris werd in 1804 ingevoerd door Merrem. De geslachtsnaam komt van Grieks kalidris of skalidris, een woord van Aristoteles voor een niet nader bekende grijze vogel van de waterkant. De soortnaam komt van Latijn alpinus, 'van de Alpen' of 'van het hooggebergte'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lapland.