Alle soorten › Steltloperachtigen › Strandlopers en snippen › Kleine strandloper
Kleine strandloper | Calidris minuta
Little Stint | Correlimos menudo | Maçarico-pequeno
De kleine strandloper is de kleinste strandloper van Europa en Azië. Hij broedt op de toendra van het noorden van Scandinavië tot Siberië en overwintert in Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Azië. In Amerika is hij een zeldzame dwaalgast; in het gidsgebied zijn hooguit enkele waarnemingen bekend.
Geluid
Een kort, hoog stit of tit, vaak herhaald.
Opname: Stanislas Wroza — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–14 cm, een zeer kleine strandloper met een korte, rechte, fijn gepunte zwarte snavel en zwarte poten zonder zwemvliezen. In winterkleed grijsbruin van boven met donkere centra en wit van onderen, met grijze borstzijden. In broedkleed roodbruin op kop, borst en rug, met een witte keel. Jonge vogels hebben roodbruin gerande rugveren, een duidelijke witte V op de mantel en een gevorkte lichte wenkbrauwstreep. In de vlucht een smalle witte vleugelstreep en een stuit met een donkere middenstreep. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De grijze strandloper Calidris pusilla heeft kleine zwemvliezen tussen de tenen en een stompere, iets dikkere snavelpunt. De Alaskastrandloper Calidris mauri heeft een langere, aan de punt gebogen snavel. De kleinste strandloper Calidris minutilla heeft geelgroene poten, een bruinere borst en een dunnere, iets gebogen snavel.
Leefgebied
Slikvlakten, lagunes, zoutpannen en modderige oevers van meren. Foerageert met snelle pikbewegingen naar kleine insecten en kreeftjes, vaak tussen andere kleine strandlopers. Broedt niet in het gidsgebied.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast, met hooguit enkele waarnemingen aan de kust. Broedt op de arctische toendra van Noord-Europa en Siberië en overwintert in Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Azië; in Amerika verschijnen dwaalgasten vooral in Noord-Amerika en het Caribisch gebied.
Hoe en wanneer kijken
Een dwaalgast valt op tussen groepen grijze strandlopers en Alaskastrandlopers op slikvlakten aan de kust; let op de fijne snavelpunt, het ontbreken van zwemvliezen en bij jonge vogels op de witte V op de mantel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De wereldstand is groot en wijdverspreid.
Wetenschappelijke naam
Calidris minuta | (Leisler, 1812)
Leisler beschreef de soort in 1812 als Tringa minuta; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Calidris werd in 1804 ingevoerd door Merrem. De geslachtsnaam komt van Grieks kalidris of skalidris, een woord van Aristoteles voor een niet nader bekende grijze vogel van de waterkant. De soortnaam komt van Latijn minutus, 'klein'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Hanau, Duitsland.