Alle soorten › Zangvogels › Bekardes en tityra's › Braziliaanse klauwiercotinga
Braziliaanse klauwiercotinga | Laniisoma elegans
Brazilian Laniisoma | Lanisoma elegante | Chibante
De Braziliaanse klauwiercotinga is een groen-gele, geschubde vogel van het Atlantische regenwoud in het zuidoosten van Brazilië. Lange tijd vormde hij één soort met de andesklauwiercotinga; sinds de splitsing is hij beperkt tot Brazilië. In het gidsgebied komt hij niet voor: de klauwiercotinga's van de Andes behoren tot de andesklauwiercotinga.
Geluid
Een zeer hoge, dunne, langgerekte fluittoon die aanzwelt en weer wegzakt, met lange tussenpozen herhaald. De vogel zingt vaak lange tijd vanaf dezelfde, verborgen plek.
Opname: Augusto Matheus dos Santos — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–18 cm, gedrongen, met een vrij grote kop en een korte, vrij brede snavel. Het mannetje heeft een zwarte kruin, olijfgroene bovendelen en gele onderdelen met zwarte schubben, vooral op de zijkant van de borst en de flanken. Het vrouwtje heeft een groene kruin en is sterker geschubd. Jonge vogels hebben roestbruine vlekjes op de vleugeldekveren.
Verwarringssoorten
De andesklauwiercotinga Laniisoma buckleyi is vrijwel gelijk; in het veld beslist vooral de plaats, want hij leeft uitsluitend in de Andes. De groen-zwarte cotinga Pipreola riefferii van de Andes heeft een rode snavel en rode poten en een donkere kop zonder zwarte kruinkap.
Leefgebied
Vochtig bos in heuvels en lagere bergen van het Atlantische regenwoud, ook bosranden; buiten de broedtijd ook lager. Zit stil in de middelste en hogere etages van het bos. Eet vruchten en insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Komt niet voor in Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia of op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het Atlantische regenwoud van het zuidoosten van Brazilië. Waarnemingen uit de Andes horen bij de andesklauwiercotinga.
Hoe en wanneer kijken
Voor deze soort moet je naar het Atlantische regenwoud van Brazilië. Luister daar in heuvel- en bergbos naar de hoge, langgerekte fluittoon en zoek de bron in de middelste etage van het bos.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is afhankelijk van het sterk versnipperde Atlantische regenwoud, waar verdere ontbossing een risico vormt.
Wetenschappelijke naam
Laniisoma elegans | (Thunberg, 1823)
Thunberg beschreef de soort in 1823 als Ampelis elegans; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Laniisoma werd in 1832 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam combineert Lanius, het geslacht van de klauwieren, met Grieks sōma, 'lichaam': een vogel met de bouw van een klauwier. De soortnaam is Latijn elegans, 'verfijnd, keurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bergen van Rio de Janeiro, Brazilië.