Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Brildistelstaart
Brildistelstaart | Asthenes palpebralis
Eye-ringed Thistletail | Colicardo de anteojos | Cauda-de-cardo-de-óculos
De brildistelstaart is een roodbruine distelstaart met een opvallende witte oogring, endemisch voor de Andes van Junín in het midden van Peru. Hij leeft in de smalle overgangszone tussen het bovenste nevelwoud en het dwergbos aan de boomgrens. Van de distelstaarten is hij de enige met zo'n brede witte oogring.
Geluid
De zang is een lange, droge ratel of triller die stijgt en tegen het eind scherp daalt. De roep is een scherp, stijgend pieee of wieee.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, met een korte, spitse snavel en een lange, diep gevorkte, rafelige staart. Een brede witte oogring, donkerbruine teugels en een kastanjebruin gezicht. Rug, stuit en vleugels zijn donker kastanjebruin, de staart roder. Een roestbruine tot oranjerode kinvlek; keel en onderzijde zijn grijs, de buik lichter. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels missen de kinvlek en hebben een lichtere buik en bruinere flanken.
Verwarringssoorten
De vilcabambadistelstaart Asthenes vilcabambae, verder naar het zuidoosten, mist de brede witte oogring en heeft een brede lichte wenkbrauwstreep. De witkindistelstaart Asthenes fuliginosa, ten noorden van Junín, heeft een witte kin en een smallere oogring. De roeststekelstaart Synallaxis unirufa is egaal roodbruin, zonder grijze onderzijde en kinvlek.
Leefgebied
De overgang van het bovenste nevelwoud naar het dwergbos aan de boomgrens, vaak met een dichte ondergroei van Chusquea-bamboe, ruwweg tussen 3000 en 3600 m. Zoekt insecten laag in de dichte begroeiing. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Peru: alleen in de Andes van Junín, op de oostflank. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek aan de boomgrens op de oosthelling van Junín, bijvoorbeeld langs de wegen die van de hoogvlakte naar Satipo en Comas afdalen; luister naar de dalende triller uit het bamboe.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein; branden en begrazing aan de boomgrens tasten het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Asthenes palpebralis | (Cabanis, 1873) (GBIF: Schizoeaca palpebralis)
Cabanis beschreef de soort in 1873 als Schizoeaca palpebralis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam komt van Latijn palpebra, 'ooglid', naar de lichte oogring. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maraynioc, Junín, Peru.