Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Perijádistelstaart
Perijádistelstaart | Asthenes perijana
Perija Thistletail | Piscuiz del Perijá | Cauda-de-cardo-do-perijá
De perijádistelstaart is een grijsbruine distelstaart met een lange, rafelige staart, endemisch voor de Serranía del Perijá op de grens van Colombia en Venezuela. Hij leeft in páramo en aan de boomgrens, hoog boven het bergbos. De soort is bedreigd en heeft een van de kleinste verspreidingsgebieden van alle distelstaarten.
Geluid
De zang bestaat uit enkele hoge, gerekte tonen, gevolgd door een korte, dalende, droge triller.
Opname: Julio Delgado — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–22 cm, met een korte, spitse snavel en een lange, diep gevorkte staart, waarvan de punten door de losse baarden rafelig lijken. Kruin, rug, stuit en staart zijn grijzig olijfbruin, met een vage grijze wenkbrauwstreep. De vleugels hebben kastanjebruine dekveren en basis van de slagpennen. Een kaneelgele kinvlek; keel en onderzijde zijn bruingrijs. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witkindistelstaart Asthenes fuliginosa, in de Oostelijke Andes, heeft een witte kin en een roodbruiner rug, maar komt niet in de Perijá voor. De roeststekelstaart Synallaxis unirufa is egaal roodbruin met een kortere staart. De witbrauwstekelstaart Hellmayrea gularis is kleiner, met een korte staart, een witte wenkbrauwstreep en een witte keel.
Leefgebied
Páramo, de bovenrand van het nevelwoud en dichte ondergroei aan de boomgrens, tussen ongeveer 2950 en 3400 m. Zoekt insecten in dichte struiken en grasbossen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: alleen in de Serranía del Perijá, in Cesar en La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied aan de Venezolaanse kant van hetzelfde gebergte.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het Colombiaanse deel van de Perijá is bereikbaar via het reservaat Chamicero del Perijá boven Manaure (Cesar); zoek in páramo-struweel boven de boomgrens en let op de hoge tonen met dalende triller.
Staat van instandhouding
Bedreigd. De wereldstand wordt geschat op enkele honderden volwassen vogels en gaat achteruit. Lager in het gebergte verdwijnt het bos door ontginning, veeteelt, illegale teelt en mijnbouw; aan Venezolaanse kant is de bescherming beperkt.
Wetenschappelijke naam
Asthenes perijana | (Phelps, 1977)
Phelps beschreef de soort in 1977 als Schizoeaca perijana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Asthenes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks asthenēs, 'onbeduidend', 'zwak'. De soortnaam verwijst naar de Sierra de Perijá op de grens van Colombia en Venezuela. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sierra de Perijá, Zulia, Venezuela.