Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Brilstekelstaart
Brilstekelstaart | Siptornis striaticollis
Spectacled Prickletail | Colapúa frontino | Rabo-de-espinho-de-óculos
De brilstekelstaart is een kleine, donkerbruine ovenvogel met een witte bril en een korte staart met stekelige punten, van de mossige nevelwouden van de noordelijke Andes. Hij klimt als een boomloper over bemoste takken, meestal in gemengde groepen. De soort is schaars en plaatselijk.
Geluid
Hoge, dunne, scherpe roepen, en een korte, hoge, snelle triller.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
11–12 cm, klein en gedrongen, met een korte, rechte snavel en een korte staart waarvan de schachten als stekels uitsteken. De kruin is roodbruin, met een witte, gebroken oogring en een korte witte streep achter het oog die samen een bril vormen. De bovendelen zijn donker olijfbruin, de dekveren van de vleugel roodbruin. Keel en borst zijn donker met fijne witte strepen, de buik is effen bruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De parelboomloper Margarornis squamiger is groter, met een witte keel, een witte wenkbrauwstreep en grote, witte, zwart omrande druppels op de onderdelen. De vlekborstboomloper Premnoplex brunnescens heeft geelbruine vlekken op een donkere onderzijde en een geelbruine keel, en zoekt laag bij de grond. De roestvleugelboomloper Premnornis guttuliger heeft een geelbruine wenkbrauwstreep, een geelbruin geschubde borst en een roodbruine staart.
Leefgebied
Mossig nevelwoud en bovenste bergregenwoud, ongeveer tussen 1500 en 2500 m. Klimt in gemengde groepen over bemoste takken en tussen epifyten in de middelste en hogere lagen en zoekt daar naar insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: plaatselijk in de Centrale en de Oostelijke Cordillera. Ecuador: op de oostflank van de Andes over vrijwel de hele lengte. Peru: in het noorden, in Cajamarca en Amazonas. Ontbreekt op de Galápagos. Losse meldingen uit Bolivia passen niet bij het bekende verspreidingsgebied. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Volg gemengde groepen in mossig nevelwoud op de oostflank van de Andes in Ecuador, bijvoorbeeld langs de weg over de Cordillera de Guacamayos; let op een kleine, donkere vogel met een witte bril die als een boomloper over takken klimt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is schaars en plaatselijk; ontbossing van het nevelwoud vormt plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Siptornis striaticollis | (de Lafresnaye, 1843)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1843 als Synnalaxis striaticollis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Siptornis werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks siptē, een aan de spechten verwante vogel die Aristoteles, Callimachus en Hesychius noemen en die later met de boomklever (Sitta) in verband is gebracht, en ornis, 'vogel'. De soortnaam striaticollis combineert Latijn striatus, 'gestreept', en collum, 'hals'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.