Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bronsstaartkomeetkolibrie
Bronsstaartkomeetkolibrie | Polyonymus caroli
Bronze-tailed Comet | Colibrí colibronce | Cometa-de-cauda-bronzeada
De bronsstaartkomeetkolibrie leeft alleen in Peru, in de droge dalen en op de westhellingen van de Andes. Het mannetje heeft een lange, gevorkte, bronskleurige staart en een glinsterende rozerode keel. De soort is de enige in haar geslacht.
Geluid
Een hoog, droog tsit en een snel, hoog gekwetter.
Opname: Daniel Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11–13 cm inclusief de gevorkte staart, met een korte, rechte zwarte snavel. Het mannetje is bronsgroen van boven en groenachtig van onder, met een glinsterende rozerode keelvlek. De staart is diep gevorkt en glanst koperachtig brons. Het vrouwtje heeft een kortere staart, lichtere, bruinachtige onderdelen en hooguit een kleine gekleurde keelvlek.
Verwarringssoorten
De sapphokomeetkolibrie Sappho sparganurus in het zuiden van Peru heeft een veel langere, roodgouden staart. De grijsbuikkomeetkolibrie Taphrolesbia griseiventris is groter, met grijze onderdelen en een lange, diep gevorkte staart, en is zeer plaatselijk. De komeetkolibries van het geslacht Lesbia hebben een zeer lange, smalle staart met elkaar kruisende pennen. De bergnimf Oreonympha nobilis is groter, met witte onderdelen en een witte staart met donker midden.
Leefgebied
Droge, struikrijke hellingen en dalen, cactusstruweel, bosjes langs beken, akkerranden en tuinen, ruwweg tussen 1500 en 3800 m. Bezoekt bloeiende struiken, kruiden en cactussen en vangt insecten in de vlucht. Over het nest is weinig gepubliceerd.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de westhelling van de Andes en in de droge inter-Andesdalen, van het noorden tot het zuiden van het land. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In droge, struikrijke dalen aan de westkant van de Andes en in de inter-Andesdalen, waar mannetjes vanaf een vaste zitplaats bloeiende struiken bewaken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort komt ook voor in door mensen veranderd landschap met struiken, heggen en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Polyonymus caroli | (Bourcier, 1847)
Bourcier beschreef de soort in 1847 als Trochilus Caroli; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Polyonymus werd in 1863 ingevoerd door Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks poluōnumos, 'met veel namen'. De soortnaam is de Latijnse genitief van Carolus, 'van Karel', en eert Charles Lucien Bonaparte (1803–1857), Frans ornitholoog. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit (volgens de beschrijving).