Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bronsstaartpluimkolibrie
Bronsstaartpluimkolibrie | Chalybura urochrysia
Bronze-tailed Plumeleteer | Colibrí patirrojo | Beija-flor-de-cauda-bronzeada
De bronsstaartpluimkolibrie is een middelgrote, groene kolibrie van het vochtige laaglandbos aan de Pacifische kant van Colombia en in het noordwesten van Ecuador. De naam pluimkolibrie verwijst naar de lange, donzige onderstaartdekveren. Anders dan bij de meeste kolibries zijn de poten roze, een kenmerk van beide seksen.
Geluid
Droge, harde tsjik-roepjes, vaak herhaald, en bij achtervolgingen een scherp gekwetter. Een uitgesproken zang is weinig beschreven.
Opname: Olaf Jahn — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, met een vrij lange, licht gebogen zwarte snavel en roze poten. Het mannetje is glanzend groen, op keel en borst iets blauwachtig glinsterend, met een brons- tot koperkleurige staart en grijze, wit gezoomde onderstaartdekveren. Het vrouwtje is groen van boven en egaal grijs van onder, met een bronzige staart waarvan de buitenste pennen grijze punten hebben. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De buffons pluimkolibrie Chalybura buffonii heeft donkere poten, een blauwzwarte staart en zuiver witte onderstaartdekveren; in het noorden van Colombia komen beide soorten voor. Het vrouwtje van de kroonbosnimf Thalurania colombica is kleiner, met een kortere snavel, een grijze keel en witte punten aan de staart. De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl heeft een roodbruine staart en een rode snavelbasis.
Leefgebied
Onderlaag en middenlaag van vochtig laaglandbos, bosranden, oud secundair bos en plantages met schaduwbomen, van zeeniveau tot ongeveer 900 m. Bezoekt bloemen van onder meer heliconia's en vangt kleine insecten. Verdedigt vaak een bloeiende plant tegen andere kolibries. Het nest is een kommetje van plantenpluis aan een tak of blad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Pacifische laagvlakte en in het noorden, tot in het lagere dal van de Cauca en de Magdalena. In Ecuador in het noordwesten. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras tot Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Wacht bij bloeiende heliconia's langs bospaden en bosranden in de Chocó en het noordwesten van Ecuador; let in het halfduister van de onderlaag op de roze poten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing in de Pacifische laagvlakte tast het leefgebied plaatselijk aan, maar de soort verdraagt secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Chalybura urochrysia | (Gould, 1861)
Gould beschreef de soort in 1861 als Hypuroptila urochrysia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chalybura werd in 1854 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks khalups, 'staal', met -ouros, '-staartig'. De soortnaam combineert Grieks oura, 'staart', met khrusos, 'goud', naar de bronsgouden staart. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit West-Colombia.