Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bronzen incakolibrie
Bronzen incakolibrie | Coeligena coeligena
Bronzy Inca | Inca bronceado | Inca-bronzeado
De bronzen incakolibrie is een sober gekleurde, bronsbruine incakolibrie van het vochtige bergbos op de oostflank van de Andes, van Colombia tot Bolivia. Hij heeft de lange, rechte snavel van zijn geslacht en foerageert langs een vaste route van bloemen in de lagere en middelste lagen van het bos. Van de incakolibries heeft hij het grootste verspreidingsgebied in het gidsgebied.
Geluid
Roept een hoog, herhaald tsip of tsit, soms in een korte reeks. Bij achtervolgingen een snel getjirp.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een lange, rechte, zwarte snavel van ongeveer 3 cm. Het kleed is grotendeels dof bronsbruin, op de rug en stuit met een groenige of koperkleurige glans. De keel en de borst zijn grijsachtig tot vuilwit met donkere vlekken of streepjes, de buik is grijsbruin. De staart is bronsbruin en iets gevorkt. Een kleine witte vlek achter het oog. De seksen lijken op elkaar.
Verwarringssoorten
De bruine incakolibrie Coeligena wilsoni leeft op de westflank van de Andes in Colombia en Ecuador, is donkerder bruin en heeft een witte vlek op de zijkant van de borst. De gekraagde incakolibrie Coeligena torquata heeft een witte borstband en witte staartzijden en leeft meestal hoger. Het vrouwtje van de bruinborstbriljantkolibrie Heliodoxa rubinoides is groener van boven en egaal geelbruin van onder, met een kortere snavel.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en de randen ervan, ook ouder secundair bos, meestal tussen ongeveer 1400 en 2600 m, plaatselijk lager of hoger. Foerageert laag tot halfhoog in het bos langs een vaste route van bloemen, vaak aan lange, hangende kronen, en vangt kleine insecten. Komt soms naar voederflessen. Het nest is een kommetje van mos en plantenvezels, meestal aan een hangende tak of wortel.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de cordilleras en in de Serranía de Perijá. In Ecuador vooral op de oostflank van de Andes. In Peru langs de oostflank van de Andes over de hele lengte van het land. In Bolivia op de oostflank van de Andes. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en de kustcordillera van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het binnenste en aan de randen van vochtig bergbos op de oostflank, zoals rond San Isidro in Ecuador of langs de weg door de Manu-vallei in Peru. Een vogel volgt vaak dezelfde route langs bloeiende planten; wachten bij een bloeiende plant in de onderlaag loont.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied; ontbossing van het bergbos tast het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Coeligena coeligena | (Lesson, 1833)
Lesson beschreef de soort in 1833 als Ornismya coeligena; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Coeligena werd in 1833 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam komt van Latijn coeligenus, 'hemelgeboren' of 'hemels'. De soortnaam herhaalt de geslachtsnaam (tautoniem), van Latijn coeligenus, 'hemelgeboren'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Venezuela.