Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Bruinbuikamazilia
Bruinbuikamazilia | Saucerottia castaneiventris
Chestnut-bellied Hummingbird | Amazilia ventricastaña | Beija-flor-de-barriga-castanha
De bruinbuikamazilia is een kleine kolibrie die alleen in Colombia voorkomt, in de drogere delen van de Magdalenavallei. Hij heeft een glinsterend groene keel en borst, een kastanjebruine buik en een kastanjebruine staart. De soort is bekend van een beperkt aantal plaatsen, met als kern de dalen van de Chicamocha, de Suárez en de Chucurí.
Geluid
Hoge, droge roepjes, zoals tsit, en piepende reeksen bij achtervolgingen; de zang is weinig beschreven.
Opname: Sergio A. Collazos-González — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9 cm, met een rechte, zwarte snavel met een rode basis van de ondersnavel. Het mannetje is bronsgroen van boven, met een glinsterend groene keel en bovenborst, een kastanjebruine buik en een kastanjebruine staart; de onderstaartdekveren zijn kastanjebruin met groenachtige randen. Het vrouwtje lijkt op het mannetje, met een iets lichtere buik en witte bandjes op een deel van de keelveren. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, met roodbruine randen aan de veren van hals en stuit.
Verwarringssoorten
De roodstaartamazilia Amazilia tzacatl is groter, met een grijze buik en een grotendeels rode snavel. De blauwkapamazilia Saucerottia cyanifrons heeft een groene onderkant en een staalblauwe staart, en het mannetje een indigoblauwe kruin. De groenbuikamazilia Saucerottia viridigaster heeft een groene onderkant en een blauwe tot violette staart.
Leefgebied
Vooral droge, struikrijke canyons en hellingen met droogbos en struweel, plaatselijk ook de lagere randen van vochtig bergbos, schaduwkoffie en tuinen. De meeste waarnemingen tussen 500 en 1500 m, met uitersten van ongeveer 340 tot 2200 m; na de broedtijd trekken vogels vermoedelijk naar lagere hoogten. Haalt nectar uit bloemen van struiken en bomen en vangt kleine insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch in Colombia, in de drogere delen van de Magdalenavallei, vooral in de dalen van de Chicamocha (Santander) en in het aangrenzende deel van Boyacá; daarnaast in de dalen van de Suárez en de Chucurí. Op de meeste bekende plaatsen wordt de soort niet regelmatig gezien. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de Chicamocha-canyon in Santander en rond Soatá in Boyacá, waar vogels bloeiende struiken en voederplaatsen bezoeken.
Staat van instandhouding
Gevoelig (Near Threatened). De stand wordt geschat op 10.000 tot 20.000 volwassen vogels en neemt vermoedelijk af. Bedreigingen zijn het kappen van bos voor suikerriet en koffie, mijnbouw en de groei van de bewoning in de droge dalen.
Wetenschappelijke naam
Saucerottia castaneiventris | (Gould, 1856)
Gould beschreef de soort in 1856 als Amazilius castaneiventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Saucerottia werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam is afgeleid van de soortnaam saucerrottei van de blauwbuikamazilia, naar de Franse arts en ornitholoog Antoine Constant Saucerotte. De soortnaam komt van Latijn castaneus, 'kastanjebruin', en venter, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.