Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Bruinbuikbergtangare
Bruinbuikbergtangare | Dubusia castaneoventris
Chestnut-bellied Mountain Tanager | Tangara montana ventricastaña | Sanhaço-montanhês-de-barriga-castanha
De bruinbuikbergtangare is een kleine bergtangare van nevelwoud aan de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia, donkerblauw van boven met een zwartachtig gezicht, een lichtblauwe baardstreep en kastanjebruine onderdelen. Ze zoekt grondig langs bemoste takken naar insecten en reist mee in gemengde groepen.
Geluid
Roept hoge, dunne tsit-tonen; de zang is een snelle reeks hoge tonen.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een korte, puntige snavel. De bovendelen zijn donker indigoblauw, met lichter blauwe kleine vleugeldekveren. Het gezicht en de keelzijden zijn zwartachtig, met een korte, lichtblauwe baardstreep onder de wang. De onderdelen zijn effen kastanjebruin tot roestbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en bruiner van boven.
Verwarringssoorten
De goudkraagtangare Iridosornis jelskii heeft ook kastanjebruine onderdelen, maar een gele band over de achterkop en geen blauwe baardstreep. De blauwrugspitssnavel Conirostrum sitticolor is kleiner, met een zwarte kop en keel en een fijne, spitse snavel. De kleverberghoningkruiper Diglossa sittoides heeft roestbruine onderdelen, maar een grijsblauwe rug zonder zwart gezicht en een snavel met een haakje.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud en hoger bergbos, elfenwoud en bosranden tot aan de boomgrens, meestal van ongeveer 2400 tot 3400 m. Zoekt halfhoog tot laag langs bemoste takken en bladeren naar insecten, vaak in gemengde groepen met struikgorzen, hemispingussen en tangares. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Komt niet voor in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. In Peru aan de oostflank van de Andes van het noorden, ten zuiden van de Marañón, tot in het zuidoosten in Puno. In Bolivia aan de oostflank in La Paz en Cochabamba. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen in nevelwoud aan de oostflank, zoals langs de weg naar Manu in Cusco en in de Yungas boven La Paz; let op een kleine blauwe vogel met een kastanjebruine buik die langs bemoste takken zoekt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bos; gevoelig voor ontbossing aan de oostflank.
Wetenschappelijke naam
Dubusia castaneoventris | (Sclater, 1851)
Sclater beschreef de soort in 1851 als Calliste castaneoventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dubusia werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam eert de Belgische politicus en ornitholoog Bernard du Bus de Gisignies (1808–1874). De soortnaam komt van Latijn castaneus, 'kastanjebruin', en venter, 'buik': naar de kastanjebruine buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.